Page 50 - การผลิตภาพยนตร์เบื้องต้น
P. 50
3-40 การผลติ ภาพยนตร์เบอ้ื งต้น
การวางภาพสองภาพไว้ เพ่อื ให้ผู้ชมเข้าใจความร้สู ึกของตัวละครผา่ นภาพทตี่ ัวละครมอง ทง้ั ท่ใี น
ความเป็นจริงในขณะนนั้ ชาวบ้านและเดก็ ไมไ่ ดจ้ ้องมองไปทบ่ี ้ังไฟและพระ เหมือนว่าทฤษฎนี ี้จะเกีย่ วข้อง
กับการตัดต่อ แต่ก็ปฏิเสธไมไ่ ด้ว่าสามารถน�ำมาเปน็ ส่วนหนง่ึ ในการเลา่ เรื่องได้โดยวางแผนการแสดงและ
การถ่ายทำ� ท่ีดตี ง้ั แต่ตน้
การก�ำกับนักแสดงในฉาก
การแสดงภาพยนตร์ ไมไ่ ดห้ มายความวา่ นกั แสดงจะตอ้ งทำ� ตามทผี่ กู้ ำ� กบั สง่ั ใหท้ ำ� ทกุ อยา่ ง เพราะ
การทผี่ กู้ ำ� กบั เลอื กนกั แสดงมาเปน็ ตวั ละครในภาพยนตร์ แสดงวา่ มคี วามเหมอื นหรอื เหมาะสมกบั ตวั ละคร
เพราะฉะนนั้ นกั แสดงจะตอ้ งน�ำเอาตวั ตน ความคดิ บางอยา่ งไปเปน็ ตวั ละครดว้ ย เพอ่ื ใหก้ ารแสดงทอ่ี อกมา
มีชีวิตชีวาท่ีแท้จริง ไม่ใช่การแกล้งท�ำเป็นอีกคนหน่ึง หรือในอีกกรณีคือการเปลี่ยนเป็นตัวละคร ซึ่งอาจ
ต้องใช้เวลาอยา่ งมากโดยเฉพาะการที่ต้องฝึกอยูใ่ นสถานที่และสภาพแวดล้อมแบบที่ตัวละครอยู่จริงเพื่อที่
จะคดิ ใหไ้ ดแ้ บบตวั ละคร
การแสดงในฉากนอกจากจะเป็นการน�ำเสนอเรื่องราวแล้วผู้ก�ำกับควรค�ำนึงการสร้างหรือก�ำหนด
จงั หวะของการแสดงเพอื่ สรา้ งความนา่ สนใจในการรบั ชม โดยไมท่ ำ� ใหก้ ารแสดงในเฟรมนนั้ ดนู งิ่ เกนิ ไป การ
สรา้ งจงั หวะทเ่ี กย่ี วขอ้ งกบั การแสดงโดยตรงคอื การเปลย่ี นตำ� แหนง่ การแสดงในระหวา่ งถา่ ยทำ� ในแตล่ ะคตั
อีกส่วนหน่ึงคือการสร้างจังหวะการแสดงประกอบกับการเคล่ือนกล้อง และสุดท้ายคือการก�ำหนดจังหวะ
ดว้ ยการตัดตอ่ ทงั้ สามวิธีท�ำใหร้ ายละเอยี ดของการแสดงและการถา่ ยท�ำแตกต่างกนั และแน่นอนทส่ี ุดคือ
ให้ความรู้สึกกับผูช้ มแตกต่างด้วยเชน่ กนั ตัวอยา่ งเช่น
ภาพยนตรเ์ รื่อง มะลิลา (อนุชา บุญยวรรธนะ, 2560) และ ธดุ งควัตร (บญุ ส่ง นาคภู่, 2559) ใช้
การต้ังกล้องน่ิงและใช้ขนาดภาพปานกลางตลอดท้ังเรื่อง ใช้การเคลื่อนไหวของนักแสดงภายในภาพเพ่ือ
สรา้ งจังหวะจากการกวาดสายตาของผู้ชมไปตามจุดต่างๆ ของจอภาพ
ภาพยนตรเ์ ร่อื ง Call Me by Your Name (Luca Guadagnino, 2017) และ The Untouch-
ables (Brian De Palma, 1987) โดดเด่นในด้านการเคล่ือนกล้องที่สอดรับกับการเปล่ียนต�ำแหน่งของ
ตวั ละคร
ภาพยนตร์เรื่อง Django Unchained (Quentin Tarantino, 2012) และ 6 Underground
(Michael Bay, 2019) ใชก้ ารถา่ ยท�ำด้วยภาพหลากหลายขนาด เพ่ือกำ� หนดจังหวะดว้ ยการตดั ตอ่
การถา่ ยทำ� ในแตล่ ะคตั ควรมกี ารเปดิ และปดิ คตั โดยอาจเปดิ คตั ทฉ่ี ากวา่ งเปลา่ กอ่ น 5 วนิ าที แลว้
ค่อยให้ตัวละครเดินเข้ามาในเฟรมภาพ ท�ำอะไรบางอย่าง หันกลับไปมองตามทางท่ีเดินเข้ามา แล้วเดิน
ออกไปจากเฟรมภาพอกี ดา้ นหน่งึ ให้ทงิ้ เวลาไว้สัก 5 วนิ าที แล้วค่อยคัต การถ่ายท�ำแบบนที้ �ำให้สามารถ
เลอื กทจี่ ะตดั ตอ่ เขา้ ทภี่ าพตรงไหนกไ็ ด้ เชน่ ตวั ละครกำ� ลงั เดนิ เขา้ มา ตวั ละครอยใู่ นเฟรมอยแู่ ลว้ หรอื เลอื ก
ทจี่ ะตดั ออกภาพทต่ี รงตวั ละครยนื อยใู่ นภาพหรอื เดนิ ออกไปแลว้ กไ็ ด้ ทำ� ใหผ้ กู้ ำ� กบั สามารถกำ� หนดจงั หวะ
และอารมณ์ของภาพยนตร์ได้มากขึ้นในภายหลัง หรือแม้กระทั่งการน�ำไปตัดต่อเข้ากับคัตอื่นๆ หรือฉาก
อน่ื ๆ กม็ ีโอกาสท�ำได้มากกว่า เพราะมีหวั คัตทา้ ยคัตให้ทำ� งานได้
