Page 66 - การเขียนบทวิทยุกระจายเสียง
P. 66
10-56 การเขียนบทวทิ ยุกระจายเสยี ง
เสียงจอ้ กแจก้ จอแจในตลาดสด เสียงน้ําตก เสยี งคล่นื กระทบฝง่ั เสยี งน้ําไหลรนิ เสียงปลากระโจนจากน้าํ
ฮบุ เหย่ือ เปน็ ตน้
2. เทคนิคการเขียนบทรายการสารคดีทางวิทยุกระจายเสียง
จารุลนิ ทร์ มุสกิ ะพงษ์ (2547, น. 151-152) กล่าวถึงเทคนิคการเขยี นบทรายการสารคดที างวทิ ยุ
กระจายเสยี งวา่ เนอื่ งจากรายการสารคดจี ะเป็นแบบเบาสมอง (Feature) หรือแบบเขม้ ข้น (Documen-
tary) กต็ าม แตจ่ ะมที ง้ั สาระความรแู้ ละบนั เทงิ ประสมประสานกนั ดงั นน้ั ผเู้ ขยี นบทสารคดจี งึ ตอ้ งใชเ้ ทคนคิ
ของการเขยี นบทประเภทใหค้ วามรูแ้ ละเทคนิคการเขียนบทประเภทบันเทงิ ผสมกัน คือ
2.1 ข้อความท่ีใช้บรรยายหรือเสียงอ่ืนใดก็ตามที ต้องส่ือความหมายได้เหมือนกับผู้ฟังได้เห็น
กับตาตนเองหรือรู้สึกได้ตรงกับที่ผู้เขียนต้องการ เช่น … “ต่ําลงไปจากทุ่งดอกกระเจียวอันสุดลูกหู
ลกู ตา เปน็ ลานหนิ กวา้ งรปู ร่างแปลก ในพนื้ ทปี่ ระมาณ 10 ไร่ เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาตทิ ี่เกิดจากการ
กดั เซาะเนอ้ื หนิ ทรายนานนบั ลา้ นปี จนกลายเปน็ โขดหนิ ทม่ี รี ปู ลกั ษณส์ วยงามนา่ อศั จรรย์ มชี อ่ื เรยี กกนั ตาม
รปู ลกั ษณท์ เ่ี หน็ ไดแ้ ก่ หนิ ตาปู หนิ รปู ปราสาท หนิ รปู ชา้ ง หนิ รปู เรดาร์ ดหู ลากหลายตามจนิ ตนาการของ
แตล่ ะคน ...” หรอื หากจะใช้เสยี ง เชน่ เพียงใช้เสยี งไก่ระเบ็งเซ็งแซ่ ผู้ฟังกจ็ ะจนิ ตนาการถงึ เล้าไก่ขนาด
ใหญไ่ ด้ เป็นต้น
2.2 ยกสิ่งเปรียบเทียบที่ผู้ฟังคุ้นเคยหรือรู้จักดี หรือใช้ค�ำพังเพยจะช่วยให้เห็นภาพพจน์ได้
ชัดเจนขึ้น เชน่ “...ฝนตกหนกั ราวกบั ฟ้าร่ัว หรอื …การคน้ หาโจรที่ขโมยเครอื่ งเพชรของเขา เหมือนกบั
งมเข็มในมหาสมุทรทีเดียว หรือ ...ทันทีท่ีประตูรถใต้ดินเปิดออก ผู้คนก็พรูกันออกมาราวกับผึ้งแตกรัง
หรอื ...โรงแรมในประเทศจนี ผดุ ขนึ้ มาราวกบั ดอกเหด็ ” และจะตอ้ งระลกึ เสมอวา่ คำ� เปรยี บเทยี บตา่ งๆ นนั้
ตอ้ งรู้จักใชใ้ หเ้ หมาะสมและถูกต้องดว้ ย จึงจะมปี ระสทิ ธิผล
2.3 เขียนด้วยภาษาพูดไม่ใช่ภาษาเขียน เพราะวตั ถปุ ระสงค์ คอื เขยี นเพอ่ื ถา่ ยทอดให้คนรบั รู้
ด้วยการฟงั ไม่ใชเ่ พ่อื ให้คนรบั ร้ดู ้วยการอา่ น เช่น
เขียนเพื่ออ่าน ...การขยายตวั ของประชากรโลก ท�ำให้เกดิ ความกังวลเสมอมาว่า โลกจะมี
อาหารเพียงพอท่ีจะเลี้ยงประชากรท่ีเพ่ิมขึ้นเช่นน้ันได้หรือไม่ ในหมู่นักทรัพยากรอาหารเช่ือว่าอาหารจะ
เพยี งพอ แต่การกระจายอาหารของโลกยงั คงเปน็ ปัญหา...
สำ� หรบั บทวทิ ยุ กจ็ ะเปน็ ... “ปญั หาคอื โลกจะมอี าหารกระจายไปเลยี้ งประชากรไดเ้ พยี งพอ
หรอื ไม่...”
จะเห็นได้ว่า สั้น กะทัดรัด และใจความยังคงเหมือนเดิมทุกประการ เช่นนี้ ผู้ฟังจะเข้าใจได้ง่าย
กวา่ มาก หรอื ในบททจี่ ะตอ้ งเปน็ รปู แบบละคร ผฟู้ งั แมจ้ ะมองไมเ่ หน็ แตส่ ามารถรบั รบู้ คุ ลกิ ของตวั ละครได้
จากค�ำที่ใช้ในบท เช่น ถ้าใช้ค�ำว่า คุณ-ผม อย่างนี้จะรู้ได้ทันทีว่า ผู้พูดในบทน้ัน มีการศึกษาอยู่ใน
สงิ่ แวดลอ้ มทที่ นั สมยั มากกวา่ การใช้ เอง็ -ขา้ นอกจากนี้ ภาษาทใี่ ชท้ างวทิ ยกุ ระจายเสยี งตอ้ งไมค่ ลมุ เครอื
ต้องไม่ส่อไปในทางหยาบคาย ลามกอนาจาร ส่อเสียด กระแนะกระแหน หรือย่ัวยุให้เกิดความสับสน
อลหมา่ น ตน่ื ตระหนก เสยี ขวญั เพราะผฟู้ งั วทิ ยบุ างคนอาจฟงั ไปพรอ้ มๆ กบั ทำ� งานอนื่ เชน่ ขบั รถ ทำ� งานบา้ น
