Page 27 - ลัทธิการเมืองและยุทธศาสตร์ในการพัฒนา
P. 27
แอฟรกิ าใต้กับยทุ ธศาสตร์การพฒั นา 13-17
3) พรรคสภาประชาชน (Congress of the People: COPE) แยกมาจากพรรคสภาแห่ง
ชาติแอฟริกา ซึ่งสาเหตุส�ำคัญประการหน่ึงเกิดจากความขัดแย้งระหว่างสมาชิกท่ีเป็นชนเผ่าโคซาและ
สมาชกิ ทเี่ ปน็ ชนเผา่ ซูลู มีโมซวี า เลโคตา (Mosiuoa Lekota) เป็นหวั หน้าพรรค นโยบายของพรรคเป็น
แบบสังคมนยิ มประชาธิปไตย
4) พรรคอสิ รภาพอินคาทา (Inkatha Freedom Party: IFP) ซึง่ สมาชิกส่วนใหญเ่ ป็นชน
เผ่าซลู ู มมี ังโกซูทู บูเทเลซี (Mangosuthu Buthelezi) เปน็ หวั หนา้ พรรค
5) พรรคประชาธิปัตย์อิสระ (Independent Democrats: ID) ท่ีสืบทอดมาจากพรรค
สภารวมแอฟริกัน (Pan Africanist Congress: PAC) ซ่ึงต่อสู้ร่วมกับพรรคสภาแห่งชาติแอฟริกามา
ต้งั แตท่ ศวรรษท่ี 1960 มีปาตรเิ ซยี เดอ ลลิ (Patricia de Lille) เป็นหัวหน้าพรรค
6) พรรคขบวนการสหประชาธปิ ไตย (United Democratic Movement: UDM) ซง่ึ ตอ่ ตา้ น
การแบ่งแยกสีผิวเชน่ กนั มบี ันตุ โฮโลมซิ า (Bantu Holomisa) เปน็ หัวหนา้ พรรค
7) พรรคเสริมแนวหน้าเสรีภาพ (Vryheidsfront Plus: VF) เป็นพรรคของชาวอัฟริกา
เนอรผ์ ิวขาว มปี เี ตอร์ มุลเดอร์ (Pieter Mulder) เป็นหวั หนา้ พรรค
8) พรรคครสิ เตยี นประชาธปิ ไตย (African Christian Democratic Party: ACDP) เปน็
พรรคอนรุ กั ษน์ ยิ มเครง่ ศาสนา มเี คนเนท เมชู (Kenneth Meshoe) เปน็ หัวหนา้ พรรค
นอกนั้นเปน็ พรรคเล็กพรรคนอ้ ยที่ไมม่ ีบทบาทมากนัก
3.2 การปกครองและบรหิ าร แอฟรกิ ามเี มอื งใหญท่ เ่ี ปน็ ศนู ยก์ ลางการบรหิ ารกจิ การแผน่ ดนิ 3 เมอื ง
และเมอื งศนู ย์กลางดา้ นธรุ กิจ 1 เมือง ไดแ้ ก่
1) เปรโตเรีย (Pretoria) เป็นเมืองหลวง ซ่ึงเป็นเมืองของฝ่ายบริหาร โดยเป็นท่ีตั้งของ
ท�ำเนยี บประธานาธบิ ดแี ละท่ที �ำการรฐั บาล
2) เคปทาวน์ (Cape Town) เป็นเมืองของฝ่ายนิติบัญญัติ โดยเป็นที่ตั้งของรัฐสภา ซ่ึง
ประกอบดว้ ย สภาผูแ้ ทนราษฎร และสภาผแู้ ทนจงั หวัด
3) บลูมฟงแตน (Bloemfontein) เปน็ เมืองของฝ่ายตลุ าการ ซึ่งเปน็ ทตี่ ้ังของศาลสงู
4) โยฮนั เนสเบริ ก์ (Johannesburg) เปน็ เมอื งที่ใหญ่ที่สดุ เป็นศูนย์กลางดา้ นธรุ กจิ การคา้
มีสนามบนิ นานาชาติท่ใี หญ่ท่ีสดุ และยงั เปน็ ที่ตั้งของศาลรัฐธรรมนญู อกี ดว้ ย
แอฟรกิ าใตแ้ บง่ เขตการปกครองออกเปน็ 9 จงั หวดั (provincsie/province) (แตล่ ะจงั หวดั มพี น้ื ที่
กวา้ งใหญ่ เทยี บเทา่ กบั มณฑลของจนี หรอื ของไทยในอดตี ) ไดแ้ ก่ เคปตะวนั ออก (Eastern Cape) ฟรสี เตต
(Free State) เกาเตง (Gauteng) ควาซลู ูนาตาล (KwaZulu-Natal) ลมิ โปโป (Limpopo) มปูมาลังกา
(Mpumalanga) ตะวันตกเฉียงเหนือ (North West) เคปเหนือ (Northern Cape) และเคปตะวันตก
(Western Cape) แต่ละจังหวัดมีความเป็นมาจากการเป็นเขตปกครองของชนชาติต่างๆ ท่ีแตกต่างกัน
ไมว่ ่าจะเป็นรฐั อิสระของพวกบวั ร์ หรอื เขตอำ� นาจของชนเผ่าพน้ื เมืองผวิ ดำ� เผา่ ใหญ่ หรอื เขตปกครองของ
เจ้าอาณานิคมอังกฤษ ท�ำให้มีลักษณะเฉพาะในพ้ืนท่ีท้ังในด้านเช้ือชาติของประชากร ลักษณะโครงสร้าง
ทางสงั คม และพ้นื ฐานทางวัฒนธรรม
