Page 66 - วัฒนธรรมกับการท่องเที่ยว
P. 66
13-56 วัฒนธรรมกบั การทอ่ งเทย่ี ว
เร่ืองที่ 13.3.3
กรณีศึกษาแหล่งท่องเที่ยวพิพิธภัณฑ์โดยชุมชน
1. พิพิธภัณฑ์ชุมชนมีชีวิต บึงกาฬ (Life Community Museum Bueng Kan)
ท่ีมาและแนวคิดของพิพิธภัณฑ์ พิพิธภัณฑ์ชุมชนมีชีวิต ต้ังอยู่ในหมู่บ้านข้ีเหล็กใหญ่ อ�ำเภอ
โซพ่ สิ ยั จงั หวดั บงึ กาฬ เปน็ พพิ ธิ ภณั ฑท์ ไี่ ดช้ อื่ วา่ เปน็ หมบู่ า้ นทอ่ งเทยี่ วทมี่ คี วามโดดเดน่ ในการผสมผสาน
วฒั นธรรมดง้ั เดิมกบั งานศิลปะสมยั ใหม่ ผู้ทร่ี เิ ริ่มพฒั นาคือ คุณสุทธิพงษ์ สรุ ยิ ะ หรือคณุ ขาบ มีอาชพี หลกั
เปน็ ผอู้ อกแบบเมนอู าหาร และมปี ระสบการณเ์ ปน็ อาสาสมคั รของมลู นธิ โิ ครงการหลวงมากกวา่ 14 ปี โดย
คณุ ขาบมคี วามตงั้ ใจทจี่ ะกลบั มาพฒั นาบา้ นเกดิ เพอื่ พฒั นาชมุ ชนบา้ นเกดิ ใหเ้ ปน็ แหลง่ ทอ่ งเทย่ี วอยา่ งยงั่ ยนื
ทัง้ นี้จากความตั้งใจทม่ี ีแล้ว คุณขาบยงั ใชท้ นุ ส่วนตัวมาพัฒนาในชว่ งแรก โดยนำ� เรือนไทยอีสาน
ดง้ั เดมิ ของครอบครวั มาสรา้ งเปน็ พพิ ธิ ภณั ฑท์ มี่ กี ารเชอ่ื มโยงศลิ ปะเขา้ กบั วถิ ชี มุ ชน โดยมคี วามมงุ่ หวงั เพอื่
สร้างเป็นพิพิธภัณฑ์ชุมชนมีชีวิต ซึ่งเรือนไทยท่ีเป็นจุดเร่ิมต้นของพิพิธภัณฑ์มีชีวิตในชุมชนที่เงียบสงบ
ของอ�ำเภอโซพ่ สิ ัยแหง่ น้ีเปน็ ของคณุ ส�ำอาง สรุ ิยะ เจ้าของบ้านวัย 92 ซึ่งเปน็ คณุ พอ่ ของคุณขาบ ทย่ี งั คง
ใชช้ วี ติ เรยี บงา่ ยอยใู่ นพนื้ ทช่ี นั้ ลา่ งของบา้ น มขี า้ วของเครอื่ งใชท้ ย่ี งั สามารถยอ้ นความหลงั วถิ ชี วี ติ ไทยอสี าน
ได้เป็นอย่างดี โดยน�ำศิลปะออกแบบร่วมสมัยที่คุณขาบถนัดมาผสมผสานให้ดูสวยงามและมีอัตลักษณ์
ของชุมชนอยา่ งลงตัว จนเกิดความร่วมมอื จากชาวบา้ นภายในชมุ ชนและเกดิ เปน็ การทอ่ งเท่ียวในท่สี ดุ
รายละเอียดของพิพิธภัณฑ์ พิพิธภัณฑ์มีชีวิตแห่งน้ี เป็นเรือนไม้อีสานเก่าแก่อายุถึง 60 ปี
เปน็ สถาปตั ยกรรมแบบดง้ั เดมิ ตวั เรอื นเปน็ ไมท้ งั้ หลงั เรอื นไมท้ เ่ี ปน็ สเี ขยี วตง้ั แชเพอื่ สอ่ื ถงึ สเี ขยี วธรรมชาติ
ทงั้ การทาสบี นั ไดและประตหู นา้ ตา่ งเพอ่ื ใหค้ วามรม่ รนื่ สบายตา สรา้ งสสี นั ใหบ้ า้ นหลงั เกา่ มชี วี ติ ชวี าขนึ้ ยงั
คงลักษณะของบ้านอีสานโดยท่ัวไปท่ีจะมีระเบียงกว้างไว้เป็นพื้นท่ีใช้สอยหรือส�ำหรับท�ำกิจกรรมร่วมกับ
คนในครอบครวั ตรงกลางมหี อ้ งโถงใหญ่ แบ่งห้องเป็นปกี ซ้ายและปีกขวา แตล่ ะหอ้ งประดบั ดว้ ยภาพขาว
ด�ำของในหลวงรัชกาลที่ 9 เพื่อร�ำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านที่มีต่อประชาชนชาวอีสาน
ตามมุมตา่ งๆ ของห้องจัดแสดงและตกแต่งดว้ ยผา้ ซิน่ ไหมและโสร่งของบรรพบุรุษคนอีสาน
อกี ฝง่ั หนงึ่ ของบา้ นทเี่ ชอ่ื มตดิ กนั มคี รวั อสี านดงั้ เดมิ มขี า้ วของในครวั ทเ่ี คยใชง้ านจรงิ จดั วางเอาไว้
อย่างสมบรู ณ์ ด้านหลังของห้องครวั ปรบั เป็นมุมรับแขกโทนสีขาวเขยี วและน้าํ ตาล ฉากแผน่ ไม้สนี ้าํ ตาลท่ี
ผา่ นระยะเวลามานาน เฟอรน์ เิ จอร์และเครอื่ งจกั สานแตล่ ะชน้ิ เป็นของด้ังเดิมท่ีผ่านการใชง้ านจรงิ และเกบ็
รักษาเอาไว้อย่างดี
