Page 18 - การพูดและการแสดง สำหรับวิทยุกระจายเสียง
P. 18

3-8 การพดู และการแสดงสำ� หรับวทิ ยกุ ระจายเสยี ง
มีดอกสีแดง มีใบแยกเป็นแฉกๆ มองดูสวยงาม” ขณะที่คนภาคใต้มีส�ำเนียงการออกเสียงสระที่ส้ันกว่า
สระแอจะเปน็ สระเอ กลายเป็น “ต้นไม้ มดี อกสเี ดง มใี บเยกเป็นเฉกๆ มองดูสวยงาม” หรือการออกเสียง
พยญั ชนะ “ห” ในภาคเหนือ มกั ออกเสียงข้ึนนาสกิ เป็นตน้

       การพดู ภาษาไทยดว้ ยสำ� เนยี งทตี่ า่ งกนั นเี้ อง จงึ กลายเปน็ ทม่ี าของการพดู ภาษาไทย “สำ� เนยี งใต”้
หรอื การพดู ภาษาไทย “ส�ำเนยี งภาคกลาง” เป็นตน้

       ทว่ งทำ� นองการพดู จงั หวะในการพดู การพดู เสยี งดงั มาก-นอ้ ย ความมชี วี ติ ชวี า ตลอดจนวธิ กี าร
ออกเสียง ประกอบกันเป็นบุคลกิ ภาพเสยี งของแต่ละบคุ คล

       อย่างไรก็ตาม การท่บี คุ คลใดบคุ คลหนึง่ จะมนี สิ ยั การพูด (Speech Habits) บุคลกิ ภาพเสยี งเป็น
อยา่ งไรนน้ั สงั คมแวดลอ้ มมสี ว่ นส�ำคัญ ลกั ษณะนสิ ยั วิธีการพดู ส่วนหน่ึงเกิดจากการรับอิทธพิ ลของกลุ่ม
(Peer Influence) ทอี่ ยู่ใกล้ชิดกนั จงึ ถา่ ยทอด ซมึ ซับ และปฏิบตั ติ าม เมอื่ ปฏบิ ัติจนเป็นประจ�ำจงึ กลาย
เปน็ พฤติกรรมทกี่ ระทำ� เสมอๆ จนเปน็ เอกลกั ษณข์ องบุคคลๆ นัน้

       กลมุ่ ทม่ี อี ทิ ธพิ ลตอ่ การสรา้ งบคุ ลกิ ภาพเสยี งของบคุ คล เชน่ ครอบครวั กลมุ่ เพอื่ น กลมุ่ สอ่ื มวลชน
(ดีเจ ผปู้ ระกาศ ผู้ด�ำเนินรายการ) เปน็ ต้น

       ลักษณะการรบั อิทธพิ ลจากกลุ่มนัน้ สว่ นใหญ่เกิดจากการเลยี นแบบ (Imitation) เชน่
       -	 การเลียนแบบคนใกล้ชิดในครอบครัว เชน่ การเลียนแบบโทนเสยี ง เนอื่ งจากคนเราสามารถ
ผลติ ความถเี่ สยี ง (Range of Frequencies) ตง้ั แตค่ วามถเ่ี สยี งระดบั สงู ลงไปจนถงึ ความถเี่ สยี งระดบั ตาํ่ ได้
ทงั้ นรี้ ะดบั เสยี งทเ่ี ลอื กใชห้ ากเปน็ ระดบั เสยี งทเี่ หมาะกบั ตวั ตน การพดู กจ็ ะเปน็ ไปอยา่ งสบายๆ แตถ่ า้ การเลอื ก
เลยี นแบบโทนเสยี งของบุคคลอื่น ซงึ่ ไม่ใช่โทนเสยี งที่เหมาะสมกับตัวตน เช่น เด็กหญงิ คนหนึ่งเลียนแบบ
โทนเสียงของแม่ ซึ่งมีระดับโทนเสียงสูงกว่าตนเอง เม่ือเด็กคนน้ีเติบโตข้ึนเสียงจะมีลักษณะแหลมสูง
เพราะการเลอื กใชร้ ะดับโทนเสียง (Placement) ท่ไี ม่เหมาะสมและไมเ่ ปน็ ธรรมชาติ
       -	 การเลียนแบบกลุ่มเพ่ือน ได้แก่ การเลียนแบบท่วงท�ำนอง ลีลา การออกเสียง เช่น วัยรุ่น
มกั นยิ มพดู คยุ กนั ดว้ ยลกั ษณะการพดู หว้ นๆ มากกวา่ มคี ำ� ลงทา้ ยคะขา หรอื การไมใ่ สใ่ จพดู จาออกเสยี งอกั ขระ
ใหถ้ กู ตอ้ ง ชดั เจน เชน่ “พยญั ชนะ ร เรอื หรอื ล ลงิ ” ไมอ่ อกเสยี ง ขณะเดยี วกนั กน็ ยิ มพดู ออกเสยี งเพยี้ น
เชน่ เพีย้ นภาษาไทยเปน็ ภาษาองั กฤษ เชน่ “ร เรอื ” ออกเสยี งเปน็ “ตวั R” ในภาษาองั กฤษ เป็นต้น
       -	 การเลียนแบบกลุ่มส่ือมวลชน ได้แก่ การใช้ภาษา ลีลา การออกเสียง เป็นต้น เพราะ
ส่ือมวลชน โดยเฉพาะอย่างย่ิงวิทยุกระจายเสียงเป็นส่ือท่ีเป็นเพื่อน (Companion) จึงอยู่ใกล้ชิดเหมือน
เพ่อื นสนทิ อยใู่ นหอ้ งนอน ห้องนาํ้ ในรถยนต์ อย่ใู กลต้ วั ตลอดเวลา ดงั นั้นเสียงของดเี จ เสียงของผดู้ �ำเนิน
รายการจึงมอี ิทธิพล มีบทบาทเป็นแม่แบบสำ� คัญของผู้ฟงั อกี แหล่งหน่งึ
       นอกจากการเลยี นแบบแลว้ อาจเกดิ จากการปรบั ตวั ใหเ้ ขา้ กบั สภาวะในชวี ติ ประจำ� วนั เชน่ บคุ คล
ที่ต้องท�ำงานกลางแจ้งต้องตะโกนสื่อสารส่ังงานอยู่เสมอๆ อาจท�ำให้กลายเป็นคนพูดด้วยเสียงดังจนเป็น
นสิ ยั เพราะความเคยชินท่จี ะตอ้ งใช้เสียงในลกั ษณะนั้นเปน็ สว่ นใหญ่ เป็นต้น
   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23