Page 29 - การพูดและการแสดง สำหรับวิทยุกระจายเสียง

บคุ ลิกภาพเสียงพดู 3-19
3) ผู้พดู ต้องไม่ต่คู ำ� ต่คู วาม เช่น พระหตั ถ์วางเหนือพระเพลา กลายเปน็ พระพักตร์
วางเหนือพระเพลา หรอื ไมต่ คู่ วาม เชน่ คนทเี่ ป็นใบ้ พดู ไมไ่ ด้ กลายเป็น คนทเ่ี ปน็ ใบ้กพ็ ดู ได้ เป็นตน้
4) ผ้พู ดู ตอ้ งไมต่ กค�ำ ความ เช่น ผสู้ อบไม่ผา่ นมจี �ำนวนร้อยละ 25 กลายเปน็ ผสู้ อบ
ผ่านมีจ�ำนวนร้อยละ 25 การตกค�ำว่า “ไม่” เพียงค�ำเดียวท�ำให้ความหมายเปลี่ยนและเสียหายในการ
ส่ือสาร โดยเฉพาะอย่างย่งิ การสอ่ื สารมวลชน ท่ีตอ้ งระมดั ระวงั อย่างยิ่งในเร่ืองความถูกตอ้ งเพราะเม่ือเกิด
ความผิดพลาดแล้วยากที่จะแก้ไข หรือไม่ตกความ เช่น กระทรวงเกษตรและสหกรณ์แจกพันธุ์พืชและ
พันธุ์สตั ว์ทดแทนเพือ่ ไม่ให้ชาวเขาปลกู ฝน่ิ กลายเป็น กระทรวงเกษตรและสหกรณ์แจกพันธสุ์ ตั ว์ทดแทน
เพ่อื ไมใ่ ห้ชาวเขาปลูกฝิน่ เปน็ ตน้
5) ผู้พูดต้องไม่เติมค�ำ เพราะอาจเสียความตามที่ผู้เขียนบทต้องการสื่อสารได้ เช่น
นายกรฐั มนตรมี กี ำ� หนดการเดนิ ทางไปเยย่ี มราษฎรทจ่ี งั หวดั เชยี งใหม่ หากเตมิ คำ� ลงไปเปน็ นายกรฐั มนตรี
มีหมายก�ำหนดการเดินทางไปเย่ียมราษฎรที่จังหวัดเชียงใหม่ จะไม่ถูกต้องเพราะ “หมายก�ำหนดการ”
เปน็ เอกสารแจง้ ก�ำหนดขน้ั ตอนของงานพระราชพธิ ี จงึ ไมส่ ามารถใชก้ บั นายกรฐั มนตรไี ด้ หากจะใชต้ อ้ งใช้
“ก�ำหนดการ” ซง่ึ หมายถึงระเบียบการทีบ่ อกขั้นตอนของงานท่ีจะตอ้ งทำ� ตามล�ำดบั เป็นตน้
3. การหายใจด้วยวิธีที่ถูกต้อง ร่างกายของคนเราต้องการออกซิเจน จึงจ�ำเป็นต้องหายใจ แต่
การหายใจของผูใ้ ช้เสยี ง ไม่วา่ จะเป็นนักร้อง นกั พดู และโดยเฉพาะอย่างยงิ่ นักกระจายเสยี งจะตอ้ งหายใจ
ดว้ ยวธิ ที ี่ถกู ตอ้ ง เพ่อื ไม่ใหเ้ สียงหายใจกลายเป็นเสยี งท่ีรบกวน (Noise) การฟังของผูฟ้ ัง
ลักษณะเสียงหายใจท่ีรบกวนการฟัง เช่น เสียงครืดคราด พูดสลับกับเสียงหายใจหอบ หรือได้
ยินเสยี งสดู ลมหายใจไปตลอดเวลาในการพูด เป็นตน้ เสยี งหายใจลักษณะดงั กลา่ วนี้ มักจะอา้ งว่าเกดิ จาก
การมีปอดเล็ก จึงเก็บกักลมได้น้อย แต่แท้ที่จริงปัญหาส�ำคัญคือการหายใจด้วยวิธีท่ีไม่เหมาะสมกับการ
ใช้เสียงนนั่ เอง
ดังนั้น นักกระจายเสียงจึงจ�ำเป็นต้องใช้วิธีการหายใจท่ีเหมาะสมกับงานกระจายเสียงด้วยการ
ไมก่ ักกลัน้ ลมหายใจขณะท่พี ดู และหายใจโดยใชก้ ะบังลม
สำ� หรบั รายละเอยี ดเกย่ี วกบั การพฒั นาตนใหใ้ ชว้ ธิ กี ารหายใจทเ่ี หมาะสมในงานกระจายเสยี งจะได้
กล่าวต่อไปในตอนที่ 2.4

สรุป

เสยี งพดู ท่มี ีคุณภาพ เป็นเสียงท่เี กดิ จาก
1. การใช้ระดับเสียงซึ่งเป็นระดบั เสียงที่เปน็ ธรรมชาติ ที่เหมาะสมกับตนเองในการพดู
2. การฝกึ ฝน ในการออกเสยี งทง้ั การพดู และการอา่ นใหถ้ กู ตอ้ งและชดั เจนตามอกั ขรวธิ ี ซงึ่ หมายถงึ
พดู อา่ นออกเสยี ง พยญั ชนะ สระและวรรณยุกตไ์ ดช้ ดั เจน ออกเสียงคำ� ไดถ้ ูกตอ้ ง และออกเสียงไดต้ รงคำ�
ตรงความถูกตอ้ งตามหลักการนนั่ เอง
3. การหายใจที่ถูกวิธีท�ำใหส้ ามารถส่อื สารส่ผู ฟู้ ังได้โดยปราศจากเสียงหายใจรบกวน