Page 28 - การพูดและการแสดง สำหรับวิทยุกระจายเสียง
P. 28
3-18 การพูดและการแสดงสำ� หรบั วิทยกุ ระจายเสยี ง
ปัญหาในการออกเสียงพยัญชนะน้ัน นอกจากพยัญชนะเดี่ยวๆ ดังกล่าวข้างต้นแล้ว
พยญั ชนะควบกล�้ำกเ็ ปน็ ปัญหาในการออกเสยี งเชน่ กนั ไดแ้ ก่ คว จะกลายเป็น ฟ สว่ น ขว จะกลายเปน็
ฝ เชน่ ความ เป็น ฟาม ขวญั เป็น ฝนั เป็นต้น
ส�ำหรับพยัญชนะท่ีมักจะเป็นปัญหาค่อนข้างมากในการออกเสียงที่ผู้ประกาศ ผู้ด�ำเนิน
รายการหลายคนไมส่ ามารถออกเสยี งไดถ้ กู ตอ้ งชดั เจน ไดแ้ ก่ ร ล และพยญั ชนะควบกลำ้� ทำ� ใหค้ วามหมาย
ผดิ ไปจากเน้ือหาทต่ี อ้ งการสอ่ื สาร เช่น
“มหาวิทยาลัยประกาศรับสมคั รลกู จ้างช่ัวคราวรายวนั จำ� นวน 2 อัตรา”
หากไมส่ ามารถออกเสียงพยัญชนะต่างๆ ได้ ข้อความดังกลา่ วอาจกลายเปน็
“มหาวิทยาลยั ประกาศลบั สมัครลกู จา้ งชวั่ คาวลายวัน จำ� นวน 2 อัดตา”
การออกเสยี งเชน่ นสี้ ง่ ผลตอ่ ความหมายทต่ี อ้ งการสอ่ื สาร เชน่ การประกาศกลายเปน็ ประกาศ
อยา่ งลบั ๆ ลกู จา้ งชวั่ คราว กลายเปน็ ลกู จา้ งชวั่ - คาว ซงึ่ ถา้ เปน็ นี้ กไ็ มค่ วรรบั เขา้ มาทำ� งาน เปน็ ตน้ หรอื
บางคร้ังผู้ประกาศบางคนสับสนในการออกเสียง เช่น ออกเสียง ล เป็น ร ก็ส่ือความหมายผิดพลาด
เชน่ กัน ตัวอย่างเช่น
โลกนีน้ ่าอภิรมย์ กก็ ลายเป็น โรคน้ีน่าอภริ มย์
หรือ สภากาชาดต้องการเลือดกรุ๊ปโอด่วนท่ีสุด กลายเป็นสภากาชาดต้องการเรือด ซึ่ง
เปน็ การส่ือความหมายทผี่ ดิ ไปจากความต้องการ
นอกจากเสียงพยัญชนะแล้ว เสียงสระก็เป็นอีกส่วนท่ีท�ำให้ผู้ใช้เสียงในการกระจายเสียง
ไม่สามารถเปล่งเสยี งได้ถกู ตอ้ ง ชัดเจน
เสยี งสระที่เปน็ ปญั หาในการออกเสยี ง เชน่
1) สระเสยี งสน้ั สระเสยี งยาว ออกเสยี งสลบั กนั เชน่ ขา่ ว ออกเสยี งเปน็ เขา่ เปน็ ตน้
2) สระบางเสยี งออกเสียงเพ้ยี นไป เช่น เสยี งสระไอ ค�ำวา่ ใจ ผพู้ ูดส�ำเนยี งถ่ินทาง
ภาคใตบ้ างคนอาจออกเสยี งเปน็ เจย เปน็ ต้น
เสยี งวรรณยกุ ตอ์ าจเปน็ ปญั หาในการออกเสยี งใหไ้ ดอ้ ยา่ งถกู ตอ้ งและชดั เจน เชน่ เดยี วกนั กบั เสยี ง
พยัญชนะและสระ กล่าวคือผู้พดู จะออกเสียงเพ้ียนไปจากเสยี งจรงิ เชน่ ทีน่ ี่ กลายเป็น ทนี้ ้ี เปน็ ตน้
2.2 การออกเสียงได้ตรงค�ำ ตรงความ ในการออกเสียงอย่างมีคุณภาพ ต้องค�ำนึงถึงการ
ออกเสียงได้ตรงค�ำและความด้วย กล่าวคือ
1) ผพู้ ดู ตอ้ งสามารถออกเสยี งคำ� ความ ตามตวั สะกดทงั้ พยญั ชนะเดยี่ วและพยญั ชนะ
ควบกล้�ำ ตลอดจนเสียงสระ วรรณยุกตไ์ ดถ้ กู ตอ้ งดังกล่าวขา้ งตน้ เพอ่ื ไม่เสยี ความหมายของคำ� และความ
ทตี่ อ้ งการสอ่ื สารสผู่ ู้ฟงั
2) ผพู้ ดู ตอ้ งสามารถออกเสยี งคำ� ไดช้ ดั เจน ไมร่ วั ๆ รวบๆ หรอื เนน้ คำ� จนเกนิ ไป เชน่
มหาวิทยาลยั ออกเสยี งรวบกลายเป็น มหาลยั แตถ่ ้าออกเสยี งเนน้ คำ� จะกลายเป็น มะ-หา-วทิ ทะ-ยาลัย
ซงึ่ ไม่ถูกต้องเช่นกนั
