Page 33 - การพูดและการแสดง สำหรับวิทยุกระจายเสียง
P. 33
บุคลิกภาพเสียงพูด 3-23
ท่ีต้องค�ำนึงในการแบ่งวรรคคือจะต้องไม่หยุดแยกค�ำแยกความหรือคร่อมวรรค ท�ำให้ผิดความหมาย
ดงั อธิบายขา้ งตน้
5.3 ระดับเสียงสูงตํ่า การพูดหรืออ่านให้ชวนติดตามฟัง ระดับเสียงที่ใช้จะต้องไม่ใช่ระดับ
เสียงเดียวกันตลอดเวลา ท่ีเรียกว่าโมโนโทน (Monotone) แต่จะต้องมีการเปล่ียนแปลงระดับเสียง
(Inflexion) โดยการใชร้ ะดบั เสยี งสงู เพอื่ แสดงวา่ ยงั มคี วามอนื่ ๆ ตอ่ ไปอกี และใชร้ ะดบั เสยี งตา่ํ เมอื่ จบความ
จบประโยค (Gough, 1976, p. 18) เชน่
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ก�ำลังเปิดรับสมัครนักศึกษาใหม่ประจ�ำปีการศึกษาน้ี
นอกจากจะเปิดรับนกั ศกึ ษาระดบั ปริญญาตรีแล้ว ยงั เปดิ รบั นกั ศกึ ษาในระดับปริญญาโทอีกด้วย
อย่างไรก็ตาม พึงระมัดระวังการเปล่ียนแปลงระดับเสียงให้พอเหมาะ หากเปลี่ยนแปลง
ระดบั เสยี งมากเกนิ ไปจะเกดิ ลักษณะการพูดหรืออ่านที่เรยี กวา่ “Sing-Song”
5.4 การเน้นค�ำเน้นความ เพ่อื สอื่ สารให้ผูฟ้ งั รับรถู้ งึ ความสำ� คญั ของคำ� หรือความชว่ งนั้นๆ
เปรียบเสมือนการขีดเส้นใต้หรือการพิมพ์ตัวเข้ม ตัวเอน ตัวใหญ่เพ่ือให้เกิดความแตกต่างจากปกติใน
งานเขียน แต่ในงานกระจายเสียงซงึ่ สอ่ื สารด้วยการฟัง ไมใ่ ช่การมองเหน็ จงึ ใช้การเน้นคำ� ความ โดย
- การลงนํ้าหนักค�ำนน้ั ๆ ใหเ้ กิดความต่างจากส่วนอื่น เชน่
“รถไฟขบวนท่ีมีต้นทางจากจังหวัดเชียงใหม่ ปลายทางสถานีฯ กรุงเทพ สาย เช่น
เคย”
การนำ� เสนอจะลงนาํ้ หนัก เนน้ เสียงตรงความวา่ “สาย” เป็นการอธิบายให้ทราบถึง
เหตกุ ารณ์ทเี่ กดิ ข้ึน
- การลงนา้ํ หนกั ความนน้ั ๆ ใหเ้ กดิ ความตา่ งจากสว่ นอน่ื โดยการหยดุ สกั ครู่ กอ่ นจะ
พูดหรืออ่านความที่ต้องการเน้น เช่น “ท่านผู้ฟัง ซ่ึงเป็นผู้โชคดี ได้รับต๋ัวเครื่องบินไปอเมริกา ในวันน้ี
ได้แก่ (หยุด) ครอบครวั โชคประเสรฐิ ค่ะ”
สว่ นทตี่ อ้ งเนน้ คอื ชอื่ ของครอบครวั ผโู้ ชคดี ดงั นน้ั จงึ หยดุ สกั นดิ เพอ่ื ดงึ ความสนใจของผฟู้ งั
ให้ติดตามฟงั ในสว่ นความท่ตี ้องการเนน้
5.5 ความมีชีวิตชีวา ชว่ ยดงึ ดดู ผูฟ้ ังไวก้ ับรายการ เพราะความสดช่ืนกระปรี้กระเปรา่ ของ
ผพู้ ดู จะผา่ นสอื่ วทิ ยไุ ปสผู่ ฟู้ งั ทำ� ใหร้ บั รอู้ ารมณน์ นั้ ๆ และชว่ ยสรา้ งบรรยากาศ ชว่ ยผอ่ นคลาย ชว่ ยโนม้ นา้ ว
ใหเ้ กดิ อารมณร์ ว่ มไปกบั รายการ ดงั นน้ั ผฟู้ งั จงึ มแี นวโนม้ ทจ่ี ะอยากฟงั ผพู้ ดู ทม่ี ชี วี ติ ชวี ามากกวา่ ผพู้ ดู ทพ่ี ดู
เพราะหนา้ ท่ี
อย่างไรก็ตามบางคร้ังผู้พูดอาจมีอารมณ์ท่ีไม่ร่ืนรมย์นัก ในกรณีเช่นน้ีอาจจะต้องใช้ “การ
แสดง” เข้าชว่ ย การแสดงในทน่ี คี้ อื ผูพ้ ูดจะต้องพยายามคดิ วา่ รายการนา่ สนใจ อยากจะพูดคยุ น�ำเสนอตอ่
ผฟู้ งั เปน็ อยา่ งยงิ่ เพอ่ื โนม้ นา้ วชกั จงู อารมณข์ องตนเองใหเ้ กดิ ความกระปรกี้ ระเปรา่ มชี วี ติ ชวี า เพอ่ื ใหเ้ สยี ง
ทน่ี ำ� เสนอสารสูผ่ ู้ฟงั เปน็ เสียงท่ีสดชืน่ กระตือรือรน้ น่นั เอง
