Page 33 - การผลิตภาพยนตร์เบื้องต้น
P. 33
การถ่ายทอดบทสกู่ ารถา่ ยท�ำภาพยนตร์ 3-23
เรื่องที่ 3.3.1
การตีความตัวละคร
การถ่ายทอดความหมายสู่การแสดงในภาพยนตร์ หมายถึง การแปลความหมายจากตัวหนังสือ
ในบทภาพยนตร์ให้กลายเป็นการแสดง เป็นหน้าท่ีของผู้ก�ำกับภาพยนตร์โดยตรงท่ีจะออกแบบ จัดการ
ควบคุมการแสดงให้ได้ผลลัพธ์อย่างที่ตั้งใจไว้ให้มากที่สุด ถ้าผู้ก�ำกับภาพยนตร์ขาดจินตนาการ ไม่รู้และ
เขา้ ใจความตอ้ งการทแ่ี ทจ้ ริงของตนเองท่ีมีตอ่ เรือ่ งราว การกำ� กับการแสดงจะเป็นไปอยา่ งยากลำ� บากและ
มีความเส่ียงสูงที่จะท�ำให้ภาพยนตร์ล้มเหลวหลายๆ ด้านในเวลาต่อมา เพราะการแสดงออกมาก น้อย
สมจรงิ หรอื ไมส่ มจรงิ จะไมม่ ใี ครบอกไดว้ า่ แบบไหนถกู แบบไหนผดิ นกั แสดงจงึ สามารถแสดงออกมาได้
หลายร้อยพนั แบบ ต้องมีใครสักคนท่ที �ำหน้าท่เี ลือกและใหท้ ศิ ทาง (direction) แกน่ ักแสดงใหแ้ สดงออก
มาในทิศทางใดทศิ ทางหนงึ่ ซ่ึงคนคนน้นั ก็คือผกู้ �ำกบั ภาพยนตร์ (director) น่นั เอง
ในการแสดงภาพยนตรใ์ หด้ นู า่ เชอ่ื ถอื นอกจากการไดน้ กั แสดงทเ่ี หมาะสมกบั บทบาทแลว้ นกั แสดง
จะไมไ่ ดแ้ คแ่ สดงหรอื ทำ� ตามทผ่ี กู้ ำ� กบั ภาพยนตรส์ ง่ั ใหท้ ำ� หรอื แสดง แตจ่ ะตอ้ งรสู้ กึ รว่ มไปกบั ตวั ละครจริงๆ
ใหไ้ ดโ้ ดยวธิ กี ารตคี วามเพอื่ เขา้ ถงึ ตวั ละครเสยี กอ่ น รวมถงึ ตอ้ งเอาตวั เองไปเปน็ ตวั ละครตวั นนั้ ดว้ ย การเขา้ ถงึ
ตัวละครเพือ่ การแสดงทดี่ ีมแี นวทางดงั ตอ่ ไปนี้
1. การตีความต้องการของตัวละคร
สิ่งจ�ำเป็นอันหนึ่งในการสร้างให้ตัวละครให้มีความสมจริงอันแรกคือ การทราบถึงความต้องการ
ของตัวละคร (need) หรอื ความใฝฝ่ ันของตวั ละครทอ่ี ยากได้ อยากมี อยากเป็น แตย่ ังไมไ่ ด้ ยังไมม่ ี หรอื
ยงั ไมเ่ ปน็ เชน่ อยากไดบ้ า้ นหลงั ใหญ่ อยากมรี า่ งกายทแี่ ขง็ แรง อยากเปน็ ส.ส. ไมอ่ ยากเปน็ คนทม่ี ชี อ่ื เสยี ง
แตท่ ำ� ไมไ่ ดเ้ พราะมบี างอยา่ งมาขดั ขวางไวอ้ ยู่ เปน็ เหตใุ หต้ วั ละครตอ้ งดน้ิ รนออกจากความอยาก ไมอ่ ยาก
เป็น ไมเ่ ป็นเหลา่ นัน้ ถา้ ตัวละครไมม่ คี วามตอ้ งการใดๆ ภาพยนตรก์ ็จะไมส่ นุก ไม่น่าติดตาม
2. การตีความการกระท�ำของตัวละคร
การกระท�ำของตัวละคร (action) ควรมีจุดมุ่งหมายสูงสุดเพ่ือบอกเล่าสาระหลักของภาพยนตร์
โดยพจิ ารณาแยกยอ่ ยลงไปทอี่ งก์ ฉาก และชว่ งการแสดง การกระทำ� ในภาพยนตรจ์ ะดำ� เนนิ ไปอยา่ งเรอ่ื ย
เปอ่ื ยโดยไมม่ จี ดุ มงุ่ หมายปลายทางไมไ่ ด้ สว่ นการจะสรา้ งการกระทำ� ขนึ้ มาจากไหน ใหไ้ ปดทู คี่ วามขดั แยง้
ถ้าไม่มีหรือมีน้อยก็ต้องสร้างให้มีหรือขยายให้ปรากฏชัดเจนข้ึน เพราะว่าการกระท�ำมีรากฐานมาจาก
ความขดั แยง้ หรอื อปุ สรรค ซง่ึ ทำ� ใหต้ วั ละครตอ้ งพยายามหาทางแกไ้ ขเพอ่ื กา้ วขา้ ม ฝา่ ฟนั อปุ สรรคทเี่ ขา้ มา
ขวางกนั้ อาจทำ� ใหต้ ัวละครต้องเลอื กทางเดนิ ใหม่ ซงึ่ ทำ� ให้เปลีย่ นชีวติ ของตวั ละครเปลี่ยนไปจากเดิม
