Page 17 - การระหว่างประเทศของไทย
P. 17

ความสัมพนั ธร์ ะหว่างไทยกับญปี่ นุ่ 9-7

เร่ืองท่ี 9.1.1
ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับญ่ีปุ่นสมัยอยุธยา

       ความสมั พนั ธ์ระหว่างไทยกบั ญ่ปี ุ่น ย้อนหลังไปไดถ้ ึง 600 ปีตง้ั แตส่ มัยกรงุ ศรีอยุธยาโดยรูปแบบ
ความสมั พันธเ์ ป็นไปในลักษณะของการแลกเปลย่ี นทางการคา้ เพอ่ื ใหเ้ หน็ ภาพความสัมพันธร์ ะหวา่ งไทย
กับญ่ีปุ่นในสมัยอยธุ ยาชัดเจนยงิ่ ขึน้ ขอแบ่งชว่ งเวลา ดังต่อไปน้ี

ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับญ่ีปุ่นสมัยอยุธยา ค.ศ. 1350-15701

       หลักฐานทางประวัติศาสตร์ท่ีเก่าแก่ท่ีสุดที่แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างอยุธยากับญี่ปุ่น
คือ บันทึกท่เี ขียนไวใ้ นหนงั สือ “ประวัตศิ าสตร์เกาหล”ี ทบี่ นั ทึกวา่ เมอ่ื ปี ค.ศ. 1388 กษตั รยิ ์อยุธยาโปรด
ให้ลูกเรือสยาม 8 คน อัญเชิญเคร่ืองราชบรรณาการที่เป็นผลิตภัณฑ์ของอยุธยามาถวายกษัตริย์เกาหลี
โดยลกู เรอื สยามทงั้ 8 คนไดพ้ ำ� นกั ทญ่ี ป่ี นุ่ เปน็ เวลาหนงึ่ ปี จากนนั้ เดนิ ทางตอ่ ไปยงั เกาหลี จากบนั ทกึ ดงั กลา่ ว
ทำ� ใหค้ าดไดว้ า่ สำ� เภาจากอยธุ ยาไดแ้ วะทร่ี วิ กวิ แลว้ จงึ แลน่ มายงั หมเู่ กาะญปี่ นุ่ และยงั มหี ลกั ฐานทางประวตั ศิ าสตร์
ทสี่ ำ� คญั อกี ชนิ้ หนงึ่ คอื “พระราชพงศาวดารราชวงศห์ มงิ ” ทบี่ นั ทกึ ไวว้ า่ ในปี ค.ศ. 1404 ขนุ นางกรมทา่ จนี
แหง่ มณฑลฝเู จี้ยน ไดก้ ราบบังคมทูลใหจ้ กั รพรรดิหย่งเลอ่ (Yong Le) ทรงทราบวา่ มสี �ำเภาอยธุ ยาที่จะ
เดนิ ทางไปยงั รวิ กวิ ไดล้ อยมาตดิ ฝง่ั ทะเลมณฑลดงั กลา่ ว ครง้ั นน้ั จกั รพรรดิ มรี บั สง่ั วา่ “เปน็ สงิ่ ดงี ามทช่ี าติ
อนารยชนทง้ั สองจะเป็นไมตรีต่อกัน” จกั รพรรดิไดท้ รงพระกรุณาโปรดเกลา้ ใหช้ ว่ ยซอ่ มแซมสำ� เภา มอบ
เสบยี งอาหารให้ รอจนกระทง่ั ลมฟา้ อากาศเออ้ื อำ� นวยแลว้ จงึ อนญุ าตใหส้ ำ� เภาออกเดนิ ทาง โดยจะเดนิ ทาง
กลับบ้านเมืองของตนหรือจะเดินทางไปยังริวกิวก็แล้วแต่ความประสงค์ ดังน้ันหลักฐานน้ีแสดงให้เห็นว่า
ส�ำเภาอยุธยาเดนิ ทางไปคา้ ขายกับรวิ กิวตัง้ แต่กลางพุทธศตวรรษท่ี 20 (ต้นคริสตศ์ ตวรรษท่ี 15)  ดงั น้ัน
หากเรานับว่าริวกวิ เปน็ สว่ นหน่งึ ของประวัติศาสตร์ญป่ี ุ่นแลว้ ความสัมพนั ธ์ระหว่างไทยกบั ญีป่ นุ่ จึงดำ� เนนิ
มาอยา่ งยาวนานถงึ 600 ปี

       ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับญี่ปุ่นในสมัยอยุธยาน้ัน การติดต่อแลกเปลี่ยนส่วนใหญ่จะเป็นเร่ือง
การคา้ โดยมรี วิ กวิ เปน็ เมอื งทา่ การคา้ ทสี่ ำ� คญั เมอื่ พจิ ารณาบทบาทของรวิ กวิ ในสมยั นน้ั พบวา่ รวิ กวิ ทำ� หนา้ ที่
ในฐานะพอ่ คา้ คนกลางระหวา่ งจนี และอยธุ ยาเปน็ สำ� คญั   ทง้ั นมี้ หี ลกั ฐานจากบนั ทกึ ในเอกสาร “เรคไิ ดโฮอนั ”
(Rekidai Hoan) ถูกค้นพบทหี่ มู่บ้านคุเมะ ในเมืองนาฮะของริวกวิ เมอ่ื ค.ศ. 1931 โดยในเอกสารฉบบั น้ี
บรรยายถงึ ความสมั พันธ์ระหวา่ งรวิ กวิ กับจีน เกาหลี และบรรดาเมืองในเอเชียตะวนั ออกเฉยี งใต้ ซง่ึ จาก
เอกสารดังกล่าวพบว่าในช่วงเวลา 145 ปี คือระหว่างปี ค.ศ. 1425-1570 จ�ำนวนส�ำเภาท่ีริวกิวส่งไปยัง
ประเทศในเอเชยี ตะวนั ออกเฉยี งใตน้ นั้ มปี ระมาณ 150 ลำ�  ในจำ� นวนนม้ี สี ำ� เภาทเ่ี ดนิ ทะเลไปอยธุ ยาถงึ 58 ลำ�  
ซ่ึงนับว่ามากท่ีสุด คือเกือบร้อยละ 40 ของจ�ำนวนเรือส�ำเภาทั้งหมดที่มาถึงดินแดนในแถบนี้ รองลงมา

         1 อชิ อิ ิ โยเนะโอะ และโยชกิ าวะ โทชฮิ าร,ุ ความสมั พนั ธไ์ ทย-ญป่ี นุ่ 600 ป,ี (กรงุ เทพฯ: มลู นธิ โิ ครงการตำ� ราสงั คมศาสตร์
และมนษุ ยศาสตร์ 2542), 9-28.
   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22