Page 56 - ทฤษฎีและการวิจารณ์ภาพยนตร์
P. 56

8-46 ทฤษฎแี ละการวจิ ารณภ์ าพยนตร์

เรื่องท่ี 8.2.2
ประเภทของการเล่าเรื่องในภาพยนตร์

       การเล่าเร่อื งในภาพยนตรน์ ั้นสามารถแบง่ ออกเป็น 3 ประเภท (Murphet, 2005, pp. 53-58)
ไดแ้ ก่ การเลา่ เรอื่ งแบบกระแสหลกั การเลา่ เรอ่ื งแบบสมยั ใหม่ และการเลา่ เรอื่ งแบบหลงั สมยั ใหม่ โดยมรี าย
ละเอยี ดของแตล่ ะแบบ ดังนี้

การเล่าเร่ืองแบบกระแสหลัก (classical narration)

       เวลาเอ่ยถึงการเล่าเร่ืองแบบกระแสหลัก งานเขียนเกี่ยวกับภาพยนตร์ก็มักจะให้ค�ำอธิบายว่า
เป็นการเล่าเรื่องท่ีมีท่ีมาจากสตูดิโอภาพยนตร์ในฮอลลีวูด ซ่ึงครอบง�ำการเล่าเรื่องในโลกของภาพยนตร์
ส่วนใหญ่ แตม่ ใิ ชเ่ พยี งแตภ่ าพยนตรท์ ีถ่ ูกผลิตแต่ในสตดู โิ อภาพยนตร์ของฮอลลวี ูดเทา่ น้ันทมี่ ีการเลา่ เรือ่ ง
ลักษณะนี้ ภาพยนตร์ที่ผลิตจากส่วนอ่ืนของโลกก็มีลักษณะการเล่าเรื่องลักษณะน้ีเช่นเดียวกันและยังเป็น
รูปแบบการเล่าเรื่องที่ยังคงใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน ค�ำอธิบายเก่ียวกับการเล่าเรื่องแบบกระแสหลักน้ีมีหลาก
หลายคำ� อธิบายด้วยกัน สามารถสรปุ สาระส�ำคญั ได้ดังน้ี

       (1) การเลา่ เรอื่ งในลกั ษณะทใี่ หต้ วั ตน ปจั จยั ทางจติ วทิ ยาของตวั ละคร ความตอ้ งการของตวั ละคร
เป็นสาเหตุของเหตุการณ์ที่เกิดในเร่ืองเล่า ปัจจัยแวดล้อมอย่างสังคม สภาวะแวดล้อมทางธรรมชาตินั้น
เปน็ เพยี งตวั เรง่ ปฏกิ ริ ยิ าเทา่ นนั้ วธิ กี ารคอื การเลา่ เรอ่ื งใหต้ วั ละครมคี วามตอ้ งการบางอยา่ งอนั เปน็ จดุ มงุ่ หมาย
ของชวี ติ แลว้ เรอ่ื งราว การกระทำ� ของตวั ละครจะถกู พฒั นาไปตามความตอ้ งการในการบรรลเุ ปา้ หมายของ
ตัวละครเอก

       (2) การเล่าเร่ืองในลักษณะของเหตุและผล (cause-effect chain) ซ่ึงแสดงให้เห็นถึงการ
เปลยี่ นแปลงทเ่ี กดิ ขนึ้ ในตวั ละครเอก หากตวั ละครเอกไมต่ อ้ งการใหเ้ กดิ การเปลยี่ นแปลง ยงั คงทำ� ตวั เชน่ เดยี วกบั
ทเี่ รม่ิ ตน้ เรอ่ื ง การดำ� เนนิ เรอ่ื งในเรอ่ื งเลา่ นน้ั กจ็ ะไมไ่ ปไหน เรอื่ งเลา่ จงึ ตอ้ งดำ� เนนิ ไปในลกั ษณะทใ่ี หต้ วั ละคร
มีความต้องการท่ีเป็นเป้าหมาย ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงข้ึนในตัวละครแล้วแสดงให้เห็นผลลัพธ์ท่ีเกิดขึ้น
กบั ตวั ละคร หรอื อาจจะเปน็ ไปในลกั ษณะทเี่ รม่ิ จากสภาวะทถี่ กู ขดั จงั หวะดว้ ยอะไรบางสง่ิ บางอยา่ ง (ดว้ ยตวั
รา้ ย/อปุ สรรค)/มกี ารปรบั ตวั และการสญู เสยี เกดิ ขน้ึ /สดุ ทา้ ยแลว้ จะมสี ง่ิ ใหมเ่ กดิ ขน้ึ ซงึ่ เกดิ จากการตอ่ สขู้ อง
ตัวละครเอก

       (3) ตอนจบในภาพยนตร์ลักษณะน้ีมีลักษณะปิด ทแ่ี สดงใหเ้ ห็นผลลพั ธอ์ ย่างชัดเจนวา่ หลงั จาก
ตัวละครมีความต้องการที่เป็นเป้าหมาย ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในตัวละครแล้ว ผลลัพธ์ท่ีเกิดขึ้นกับ
ตวั ละครนนั้ คอื อะไร ลกั ษณะของการจบเรอ่ื งจะไมใ่ ชก่ ารทง้ิ ปญั หาไวโ้ ดยทย่ี งั ไมไ่ ดม้ กี ารแกไ้ ข (loose ends)
แต่จะจบด้วยการทีต่ วั ละครเอกประสบความส�ำเรจ็ บรรลเุ ป้าหมาย

       (4) การเล่าเรื่องน้ันจะปรากฏคู่ขัดแย้งเป็นคู่ ๆ เรอื่ งราวกด็ ำ� เนนิ ไปภายใตค้ ขู่ ดั แยง้ ทง้ั คู่ ตวั ละคร
ดีร้ายแสดงให้เห็นกันอย่างชัดเจน ตัวละครฝั่งดีนั้นจะต้องมีความเป็นมนุษย์ มีความเป็นปัจเจกบุคคลที่
   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61