Page 58 - ภาษาและทักษะเพื่อการสื่อสาร
P. 58
10-48 ภาษาและทกั ษะเพอื่ การสอื่ สาร
เรื่องที่ 10.4.1
หลักการพูดทางวิทยุกระจายเสียง
การพดู ทางวทิ ยกุ ระจายเสยี งเปน็ การพดู ฝา่ ยเดยี ว โดยผพู้ ดู มองไมเ่ หน็ หนา้ ผฟู้ งั ไมส่ ามารถเขา้ ใจ
ความรู้สึก และปฏิกิริยาตอบสนองของผู้ฟังได้ ดังน้ัน เมื่อจะพูดทางวิทยุกระจายเสียง ผู้พูดต้องท�ำใจไว้
ในขณะพดู วา่ กำ� ลงั มผี ฟู้ งั ฟงั อยู่ แตผ่ ฟู้ งั อาจไมส่ นใจฟงั กไ็ ด้ คอื เพยี งแคไ่ ดย้ นิ แลว้ ปลอ่ ยใหเ้ สยี งทางวทิ ยุ
กระจายเสียงนั้นผ่านหูไป แสดงว่าไม่มีอะไรดึงดูดความสนใจของผู้ฟังได้ ดังน้ันจึงจ�ำเป็นต้องมีหลักการ
และมีศลิ ปะในการพดู เพอื่ ใหผ้ ้ฟู ังสนใจ ชกั จงู โนม้ น้าวใหเ้ ช่อื ถอื ศรัทธา หรอื ใหผ้ ้ฟู ังเกิดความเข้าใจในสิ่ง
ทีพ่ ดู ใหม้ ากทีส่ ุด
หลกั การพดู ทางวทิ ยกุ ระจายเสียง นอกจากจะตอ้ งพดู ใหช้ ัดถอ้ ยชัดคำ� ถูกต้องตามอักขรวิธกี าร
ออกเสียงแล้วยังต้องอาศัยองค์ประกอบและศิลปะอื่นประกอบการพูดอีกมาก โดยท่ัวไปการพูดทางวิทยุ
กระจายเสยี ง มักทำ� ได้ 2 ลักษณะ คือ พดู โดยไม่มีบท และพดู โดยดูจากบทแลว้ พดู ตามนั้น บทน้ันอาจ
จะมเี พยี งเคา้ โครงรา่ ง เปน็ การกำ� หนดขอบเขตใหพ้ ดู แลว้ ผพู้ ดู มาขยายความพดู ออกมาเอง การพดู ลกั ษณะนี้
อาจเรียกได้วา่ เปน็ การพูดปากเปล่า หรือพูดแบบกลอนสด ซ่ึงต้องอาศยั ความรู้ความสามารถในการพดู
อย่างดี มีความรอบรใู้ นเรอ่ื งทีพ่ ดู และมีศิลปะอน่ื ๆ ในการพดู ประกอบด้วย
1. องค์ประกอบในการพูดทางวิทยุกระจายเสียง
1.1 เสียง การพดู ทางวทิ ยกุ ระจายเสยี งนนั้ ผพู้ ดู มแี ตเ่ สยี งและคำ� พดู เทา่ นน้ั ทเี่ ปน็ เครอ่ื งมอื ในการ
สื่อความหมายและชักจูงให้ผู้ฟังติดตามรับฟังการพูดน้ันๆ ดังนั้นความจ�ำเป็นเบ้ืองต้นของผู้พูดทางวิทยุ
กระจายเสยี งทจี่ ะเอาชนะจติ ใจของผฟู้ งั ได้ จงึ เปน็ เรอื่ งของเสยี งหรอื นำ้� เสยี งทเ่ี ปลง่ ออกมา เสยี งและนำ�้ เสยี ง
จะต้องแสดงความมนั่ ใจปราศจากลกั ษณะลงั เลใจหรอื ไม่แนใ่ จ ทั้งนมี้ ีเหตผุ ลว่า ถา้ หากผฟู้ ังมีความรู้สึกว่า
แมแ้ ตต่ วั ผพู้ ดู เองยงั ไมแ่ นใ่ จ ยงั ขาดความเชอื่ มนั่ ลงั เลใจในสง่ิ ทพี่ ดู ออกมาแลว้ ผฟู้ งั กย็ อ่ มขาดความเลอ่ื มใส
ศรัทธาท่ีจะฟงั ทันที และจะเกิดความรู้สกึ รำ� คาญท่จี ะรับฟงั อกี ดว้ ย
1.2 อารมณ์ ตามหลกั ธรรมชาติ อารมณจ์ ะมีส่วนสมั พนั ธอ์ ยา่ งลกึ ซง้ึ กบั เสยี งที่เปลง่ ออกมาเสมอ
เชน่ เมอื่ โกรธ เสยี งหรอื นำ�้ เสยี งทพ่ี ดู จะสอ่ อารมณโ์ กรธ เมอื่ เศรา้ โศกเสยี ใจ เสยี งกจ็ ะสอ่ อารมณเ์ ศรา้ เสยี ง
ท่ีเปล่งออกมาจากอารมณท์ ง้ั สองน้ีย่อมแตกต่างกนั หรอื ยามเมื่อมีอารมณ์ต่ืนเต้นดีใจ น้�ำเสยี งทเี่ ปลง่ ออก
มาก็จะเป็นไปในอีกลักษณะหน่ึง จึงมีค�ำเปรียบเทียบเก่ียวกับเสียงและอารมณ์ของผู้พูดทางวิทยุกระจาย
เสียงไว้ว่า เสียงท่ีเปล่งออกมานั้นเป็นประดุจกระจกเงาสะท้อนให้เห็นอารมณ์ของผู้พูด ดังน้ันในการพูด
ทางวทิ ยกุ ระจายเสยี ง ผพู้ ดู จะตอ้ งคำ� นงึ ถงึ อารมณ์ โดยพยายามปรบั ปรงุ อารมณใ์ หแ้ จม่ ใสอยเู่ สมอ ถา้ ผพู้ ดู
มอี ารมณห์ งดุ หงดิ ขนุ่ มวั เสยี งกจ็ ะสะทอ้ นความขนุ่ มวั ออกมาในคำ� พดู ดว้ ย เชน่ นำ้� เสยี งอาจกระดา้ ง หางเสยี ง
อาจจะสะบัดหรือห้วนโดยไม่รู้ตัว แต่ถ้าหากผู้พูดมีอารมณ์เบิกบานแจ่มใส เสียงที่เปล่งออกมาก็จะ
พลอยแจม่ ใส ไพเราะรน่ื หไู ปดว้ ย
