Page 69 - ภาษาและทักษะเพื่อการสื่อสาร
P. 69
ภาษาวิทยกุ ระจายเสยี ง 10-59
3.2 สังเกตตัวอย่างการเน้นเสียง
“แลว้ นอ้ ยตกลงมาไหม”
1) ไม่เน้นเสียงหนักท่ี ตก หมายความว่า ถามถงึ การมาของน้อย
2) เน้นเสียงหนักท่ี ตก หมายความว่า การตกลงจากทส่ี ูงของนอ้ ย
จะเหน็ ไดว้ า่ การพดู ตามบท ถา้ ไมเ่ ขา้ ใจบท เนน้ เสยี งหนกั เบาไมถ่ กู ทคี่ วามหมายกจ็ ะผดิ ไป
ดงั นนั้ ผแู้ สดงจงึ จ�ำเปน็ ตอ้ งมไี หวพรบิ เมอื่ อา่ นบทแลว้ สามารถเขา้ ใจไดท้ นั ที เมอ่ื แนใ่ จวา่ เขา้ ใจบทถกู ตอ้ ง
แลว้ ใหท้ ำ� เครอื่ งหมายขีดเสน้ ใต้คำ� ทีเ่ นน้ หนกั ไว้ เพื่อเวลาแสดงจะไดพ้ ดู ไม่ผดิ ความหมาย
4. การเปลี่ยนภาษาเขียนให้เป็นภาษาพูด บทวทิ ยกุ ระจายเสยี งมกั จะเขยี นเปน็ ภาษาเขยี นและมี
เลขก�ำกับบรรทดั แตเ่ วลาน�ำบทนั้นมาแสดง จะตอ้ งแปลงภาษาเขยี นให้เป็นภาษาพูด เช่น
20 สมชาย – (บน่ ) ฝนตกทกุ วัน ตกลงมาทไี รน�้ำก็ทว่ มทกุ ที ท�ำไมหนอเทวดาชา่ งโหดรา้ ยเสีย
21 จรงิ
22 ดวงใจ – (หัวเราะเบาๆ ) ฝนตกแล้วเกย่ี วอะไรกบั เทวดาละ่ คะ
23 เออ-ว่าแตค่ ณุ เตรียมไฟฉายไวแ้ ล้วหรอื ยงั
24 สมชาย - ท�ำไมหรือ – ฝนตกแล้วเกี่ยวอะไรกบั ไฟฉาย
25 ดวงใจ – อ้าว – ก็ฝนตกท่ไี ร ท่ีนน่ี ะ ไฟดับทกุ ที จำ� ไมไ่ ด้หรือ
26 สมชาย – (ประชดประชัน) เออ – ให้มันไดอ้ ยา่ งนซี้ ิเมืองไทย
27 เฮอะ – ฝนตกนำ�้ ท่วม ฝนตกรถตดิ แล้วฝนตก
28 ไฟฟา้ ดบั
29 ดวงใจ – (ปลอบโยน) เถอะนา่ – บน่ อยา่ งไร เราก็ตอ้ งเป็น
30 คนไทย ต้องอยู่เมืองไทย รบี ไปเตรียมหยิบ
31 ไฟฉายเถอะ
32 สมชาย – (ถอนใจ)
33 เสียงประกอบ – เสยี งลุกข้ึนเดินห่างออกไป
จากตัวอยา่ งบทสนทนาท่ยี กมาให้ดูมขี ้อสงั เกต ดังนี้
4.1 บทละครมักจะต้องวงเลบ็ อารมณค์ วามรู้สกึ แสดงไว้อยา่ งชดั เจนท่หี น้าประโยค เพอื่ ให้
ผู้แสดง “ตั้งอารมณ”์ ได้ถกู
4.2 ภาษาที่ใชใ้ นบทน้ีเปน็ ภาษางา่ ยๆ เปน็ ธรรมชาติ ใช้ภาษาเขยี นตามปกติที่ใช้กันทัว่ ไป
4.3 ผ้แู สดงต้องนกึ ภาพและตคี วามหมายของบทได้ ตัวอย่างบทละครทีย่ กมาน้ี ถา้ ผู้แสดง
ตบี ทไมแ่ ตก จะแสดงความรสู้ กึ ตามที่ผู้เขียนบทต้องการไม่ได้ เชน่ การบน่ มลี ักษณะการบ่นหลายแบบ
คอื บน่ พมึ พำ� บน่ อยา่ งรำ� คาญ บน่ อยา่ งโมโหโทโส ในทนี่ ผี้ แู้ สดงจะตอ้ งสงั เกตการณใ์ ชถ้ อ้ ยคำ� ทา้ ยประโยค
คือบรรทัดที่ 20-21 ถ้าผู้เขียนบทเขียนไว้ว่า “ท�ำไมหนอเทวดาช่างโหดร้ายเสียจริง” ผู้แสดงจะต้องนึก
ภาพและตคี วามหมายของบทได้ว่า ลกั ษณะการบ่นนั้นจะตอ้ งเปน็ การบน่ พึมพำ� บ่นอย่างน้อยใจมากกว่า
