Page 62 - ประวัติศาสตร์การเมืองและเศรษฐกิจไทย
P. 62
7-52 ประวัตศิ าสตร์การเมอื งและเศรษฐกิจไทย
การนำ� รฐั ธรรมนญู ฉบบั พ.ศ. 2475 กลบั มาใช้ ทำ� ให้รฐั บาลมีอ�ำนาจในรฐั สภามากข้นึ เนอ่ื งจาก
รฐั ธรรมนญู กำ� หนดใหส้ มาชกิ สภาผแู้ ทนราษฎรประเภทท่ี 2 มาจากการแตง่ ตง้ั ของรฐั บาล อนั เปน็ การเพม่ิ
ฐานอำ� นาจทางสภาใหก้ บั รฐั บาลเปน็ อยา่ งมาก อกี ทง้ั รฐั ธรรมนญู ฉบบั นย้ี งั มไิ ดก้ ดี กนั โอกาสในการเขา้ รว่ ม
กิจกรรมทางการเมืองของข้าราชการประจ�ำและนายทหารประจ�ำการ ท�ำให้คณะรัฐประหารสามารถส่ง
นายทหาร ต�ำรวจประจ�ำการไปลงสมคั รรับเลอื กตง้ั จำ� นวนมากในการเลอื กต้ัง 26 กมุ ภาพันธ์ พ.ศ. 2495
เม่ือรวมกับการแต่งต้ังสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ท�ำให้ฐานเสียงสนับสนุนในรัฐสภามีมากขึ้น
ซึง่ เปน็ ส่งิ สะท้อนความสำ� เร็จของการรฐั ประหารตนเองของจอมพล ป. พิบลู สงครามไดเ้ ป็นอย่างดี
นอกจากอ�ำนาจในรัฐสภาของรฐั บาลจะเพม่ิ มากขึน้ แลว้ เรื่องภยั คอมมวิ นิสตก์ ็เปน็ เหตผุ ลท่ที ำ� ให้
รฐั บาลขยายอ�ำนาจในการควบคมุ สงั คมเพ่ิมมากขนึ้ ผา่ นการออกพระราชบญั ญตั ิคอมมวิ นสิ ต์ พ.ศ. 2495
สง่ ผลใหร้ ฐั บาลมคี วามชอบธรรมในการดำ� เนนิ การจบั กมุ กวาดลา้ งผกู้ ระทำ� การตอ่ ตา้ นรฐั บาล อกี ทง้ั จอมพล
ป. พบิ ลู สงครามยงั เหน็ วา่ นกั ศกึ ษามหาวทิ ยาลยั ธรรมศาสตรแ์ ละการเมอื งมแี นวโนม้ ทจี่ ะมแี นวคดิ ตอ่ ตา้ น
รฐั บาล จอมพล ป. พบิ ลู สงครามจงึ ไดเ้ ขา้ มาดำ� รงตำ� แหนง่ “อธกิ ารบด”ี เพอ่ื ควบคมุ ความคดิ ของนกั ศกึ ษา119
การด�ำเนินการเพิ่มอ�ำนาจทางการเมืองในรัฐสภาของรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงครามและการมี
เครื่องมือในการจัดการกับฝ่ายตรงข้าม เช่น พระราชบัญญัติคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2495 ประกอบกับ
ฐานอำ� นาจทางการเมอื งทง้ั กลมุ่ ราชครแู ละกลมุ่ สเี่ สาเทเวศร์ ท�ำใหร้ ฐั บาลจอมพล ป. พบิ ลู สงครามสามารถ
อย่ใู นตำ� แหนง่ ต่อเน่ืองในทศวรรษ 2490
กิจกรรม 7.3.1
รฐั บาลจอมพล ป. พบิ ลู สงคราม สร้างเสถยี รภาพทางการเมอื งอย่างไร
แนวตอบกิจกรรม 7.3.1
จอมพล ป. พิบูลสงครามมีฐานทางการเมืองจากการรัฐประหาร 2490 ซ่งึ ต่อมาพัฒนาเปน็ กลมุ่
ราชครแู ละกลมุ่ สเ่ี สาเทเวศร์ ซงึ่ จอมพล ป. พบิ ลู สงครามประสานผลประโยชนก์ บั กลมุ่ ทงั้ สอง ประกอบกบั
การนำ� รฐั ธรรมนญู ฉบบั พ.ศ. 2475 กลบั มาใชห้ ลงั ทำ� รฐั ประหาร 29 พฤศจกิ ายน พ.ศ. 2494 ทำ� ใหจ้ อมพล
ป. พบิ ูลสงครามสามารถควบคมุ รฐั สภาได้
119 ปิยนาถ บุนนาค, ประวตั ิศาสตร์ไทยสมยั ใหม่ (ต้ังแต่การทำ� สนธิสญั ญาเบาว์ริง ถงึ “เหตกุ ารณ์ 14 ตลุ าคม” พ.ศ.
2516), 238.
