Page 19 - วัฒนธรรมกับการท่องเที่ยว
P. 19
พิพิธภัณฑ์กับการท่องเท่ยี ว 13-9
เป็นพิพิธภัณฑ์รูปแบบใหม่ที่เปิดให้สาธารณชนเข้าชม เช่น บริติชมิวเซียมในประเทศอังกฤษ (1759)
พิพิธภณั ฑป์ ราโด ที่เมืองแมดริด ประเทศสเปน (1785) หรือพพิ ิธภณั ฑล์ ฟู วร์ ประเทศฝรัง่ เศส (1793)
ภาพท่ี 13.2 พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ วาดโดย โทมัส อัลลอม (Thomas Allom)
ที่มา: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Grande_Galerie_Louvre_by_Thomas_Allom_full.jpg สืบค้นเม่ือ 15
ธนั วาคม 2561
สาเหตุของแนวคิดการเปิดให้สาธารณชนเข้าชมพิพิธภัณฑ์น้ันมาจากสภาพสังคมท่ีเปลี่ยนแปลง
ไป เมอ่ื เขา้ สยู่ คุ ราวครสิ ตศ์ ตวรรษท่ี 18 ผคู้ นในยคุ นเ้ี นน้ อดุ มการณข์ องความกา้ วหนา้ ความเทา่ เทยี ม เชอ่ื
ว่ามนุษย์ทุกคนมีความเท่าเทียมกัน ผู้คนในยุคน้ีมีอิสระทางความคิดมากขึ้นและหันมาสนใจการศึกษา
มากขึ้น พิพิธภัณฑ์จึงปรับบทบาทเป็นสถานที่ให้ความรู้แก่คนทั่วไป ส่งผ่านความรู้ท่ีเห็นว่าควรเป็น
ความรสู้ าธารณะ เชน่ แนวคดิ ประชาธปิ ไตย ความรทู้ างวทิ ยาศาสตร์ สง่ ผลใหภ้ าพลกั ษณข์ องพพิ ธิ ภณั ฑ์
เปลี่ยนจาก “คลังเก็บสมบตั ”ิ เปน็ “แหลง่ เรยี นรู”้ (ปริตตา เฉลมิ เผ่า กออนตั กลู และคณะ, 2547)
ระยะท่ีสาม (ยุคร่วมสมัย)
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษท่ี 20 เป็นต้นมาแนวคิดของพิพิธภัณฑ์ได้พัฒนาให้ใส่ใจผู้เข้าชมมากขึ้น
มีการแยกประเภทของพิพิธภัณฑ์ตามกลุ่มเป้าหมายที่หลากหลาย เช่น พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา
พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ พิพิธภัณฑ์ศิลปะ ฮูเปอร์ กรีนฮิล (Hooper-Greenhill) (1994) กล่าวว่า
เดมิ การใหค้ วามรขู้ องพพิ ธิ ภณั ฑก์ อ่ นครสิ ตศ์ ตวรรษที่ 20 เปน็ การใหค้ วามรผู้ า่ นตวั วตั ถจุ ดั แสดงเปน็ สำ� คญั
