Page 37 - ลัทธิการเมืองและยุทธศาสตร์ในการพัฒนา
P. 37
ลัทธิการเมอื ง ยทุ ธศาสตร์ในการพฒั นา และบทบาทรฐั ในการพฒั นา 15-27
ปกครองนับตั้งแต่ ค.ศ. 1949 ส่งผลให้สมาชิกพรรคก๊กมินตง๋ั จอมพลเจียงไคเช็คและผู้สนบั สนนุ อพยพมา
ที่ไตห้ วัน ทำ� ให้ต้องเผชญิ กับสภาพแวดลอ้ มและบรบิ ททีแ่ ตกตา่ งจากเดิม
รัฐกับยุทธศาสตร์การพัฒนาของไต้หวันระหว่าง ค.ศ. 1949-1989
ยทุ ธศาสตรก์ ารพฒั นาไตห้ วนั นบั ตง้ั แตก่ ารกอ่ ตง้ั ประเทศจนถงึ การสน้ิ สดุ ของสงครามเยน็ ไตห้ วนั
ไดก้ ำ� หนดยทุ ธศาสตรอ์ ตุ สาหกรรมเพอื่ ทดแทนการนำ� เขา้ ทภี่ ายหลงั เปลยี่ นแปลงเปน็ อตุ สาหกรรมเพอ่ื การ
สง่ ออกนบั ตงั้ แต่ ค.ศ. 1959 โดยบทบาทของรฐั กบั ยทุ ธศาสตรก์ ารพฒั นาไตห้ วนั ถอื กำ� เนดิ นบั ตงั้ แตท่ ร่ี ฐั บาล
พรรคก๊กมินตั๋งสมัยประธานาธิบดีเจียงไคเช็ควางแผนเด็ดขาดจากความเข้มงวดการน�ำเข้าสินค้าจาก
ตา่ งประเทศเพือ่ หยุดยงั้ ปญั หาส�ำคัญคือการขาดดุลการค้าระหวา่ ง ค.ศ. 1951 ถงึ ค.ศ. 1957 ส่งเสริมและ
สนับสนุนการผลิตสินค้าที่จ�ำเป็นเพ่ือทดแทนการน�ำเข้าสินค้า จนภาวะการขาดดุลลดลงนับตั้งแต่
ค.ศ. 1958 ไต้หวันจึงเปล่ียนจากการควบคุมการน�ำเข้าเป็นการส่งเสริมการส่งออก รวมถึงการมุ่งเน้น
การปฏิรูปท่ีดิน การแก้ปัญหาการขาดดุลการค้า การลงทุนและการส่งออก และการถ่ายโอนเทคโนโลยี
ทำ� ใหป้ ระเทศเจรญิ เตบิ โตอยา่ งมาก
ภายหลงั การฟน้ื ตวั เปน็ เวลาสบิ ปี ทศวรรษท่ี 1960 รฐั บาลไตห้ วนั พยายามอยา่ งยงิ่ ยวดทกุ วธิ กี าร
เพอื่ กระตนุ้ และส่งเสรมิ ใหเ้ กดิ การลงทุนทงั้ ภายในประเทศและตา่ งประเทศ มกี ารจดั ตง้ั เขตปลอดภาษเี พอื่
ส่งเสริมการส่งออกที่เมืองเกาสุง นโยบายของรัฐบาลมุ่งเน้นการให้สิทธิพิเศษทางการค้าและภาษีอากร
ทง้ั หลายแกผ่ ลู้ งทนุ อยา่ งกวา้ งขวาง การทมุ่ งบประมาณแผน่ ดนิ จำ� นวนหกพนั ลา้ นดอลลารส์ หรฐั เพอ่ื พฒั นา
โครงการขนาดใหญ่จ�ำนวนสิบโครงการแรก เป็นพ้ืนฐานจ�ำเป็นเพื่อรองรับการพัฒนาประเทศให้เป็น
อุตสาหกรรม
ทศวรรษท่ี 1970 นโยบายเศรษฐกิจของไต้หวันก�ำหนดการพัฒนาการผลิตอุตสาหกรรมท่ีเน้น
ทุนและเทคโนโลยีข้ันสูง แทนการผลติ ทเี่ นน้ แรงงานแบบเดมิ อตุ สาหกรรมทแี่ สดงถงึ ความเจรญิ เตบิ โตที่
ส�ำคญั คอื อเิ ล็กทรอนกิ ส์ คอมพิวเตอร์ อุตสาหกรรมการผลติ ทใ่ี ชว้ ิทยาการผลติ สมยั ใหม่ ส่วนหนง่ึ มาจาก
การลงทุนซอ้ื ลิขสิทธ์เิ พื่อลอกเลียนแบบจากตา่ งประเทศ การกำ� หนดนโยบายดงึ ดูดการลงทนุ หรอื รว่ มทนุ
จากต่างประเทศทีใ่ ชเ้ ทคโนโลยชี ้ันสงู เพ่ือใช้ในการผลติ
ทศวรรษท่ี 1980 ไต้หวันประสบความส�ำเร็จจากการส่งออกสินค้าสู่โลก การเร่งปรับปรุงเพ่ือยก
ระดบั คณุ ภาพสนิ คา้ และความสามารถดา้ นการแขง่ ขนั กบั สนิ คา้ ประเภทเดยี วกนั จากประเทศตะวนั ตกและ
ญ่ีปุ่นอย่างทัดเทียม ยุทธศาสตร์การพัฒนาประเทศของไต้หวันนับเป็นสาเหตุส�ำคัญที่ท�ำให้ไต้หวัน
เปล่ียนแปลงจากประเทศเกษตรกรรมเป็นประเทศอุตสาหกรรม และความร่วมมือระหว่างภาครัฐกับ
ภาคเอกชนทท่ี ำ� ใหไ้ ตห้ วนั แกป้ ญั หาอปุ สรรคและวกิ ฤตการณท์ สี่ ำ� คญั คอื การขาดแคลนทรพั ยากรธรรมชาติ
การมีตลาดภายในทีจ่ ำ� กดั และความหนาแนน่ ของประชากรท่มี ตี ่อพน้ื ท่สี ูง
ยทุ ธศาสตรก์ ารพฒั นาไตห้ วนั ภายหลงั สงครามเยน็ ความเปลย่ี นแปลงทางเศรษฐกจิ ทำ� ใหไ้ ตห้ วนั
กลายเป็นประเทศอุตสาหกรรมนบั ตงั้ แต่ทศวรรษท่ี 1980 และตอ่ เน่ืองถึงปัจจบุ นั ทีม่ ่งุ เนน้ การสง่ ออกจาก
การพฒั นาด้านคอมพวิ เตอร์ อปุ กรณอ์ ิเลก็ ทรอนกิ ส์ เครอื่ งจักรกลสมยั ใหม่ การพฒั นาอตุ สาหกรรมขนาด
กลางและขนาดเลก็
