Page 38 - ลัทธิการเมืองและยุทธศาสตร์ในการพัฒนา
P. 38
15-28 ลัทธิการเมืองและยทุ ธศาสตรใ์ นการพฒั นา
ยทุ ธศาสตรก์ ารพฒั นาอตุ สาหกรรมนบั ตงั้ แตท่ ศวรรษ 1990 รฐั บาลไตห้ วนั เรง่ พฒั นาอตุ สาหกรรม
ทใี่ ชเ้ ทคโนโลยที ส่ี ลบั ซบั ซอ้ น ไดแ้ ก่ อปุ กรณอ์ เิ ลก็ ทรอนกิ ส์ เครอื่ งจกั รกลสมยั ใหม่ การพฒั นาอตุ สาหกรรม
ขนาดกลางและขนาดเลก็ สง่ ผลใหไ้ ตห้ วนั เปน็ ประเทศทม่ี ลู คา่ การคา้ รวมและการสง่ ออกอตั ราสงู มกี ารนำ�
เขา้ สนิ ค้าทุนเป็นสว่ นใหญ่
ความเปล่ยี นแปลงทางเศรษฐกจิ ทำ� ให้ไตห้ วันกลายเป็นประเทศอตุ สาหกรรมนบั ตั้งแต่ทศวรรษที่
1980 และต่อเนื่องถึงปัจจุบันท่ีมุ่งเน้นการส่งออกจากการพัฒนาด้านคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
เครือ่ งจกั รกลสมัยใหม่ การพัฒนาอตุ สาหกรรมขนาดกลางและขนาดเล็ก
ประสบการณ์จากความส�ำเร็จของไต้หวันที่น�ำมาสู่มหัศจรรย์ไต้หวัน ท�ำให้เป็นที่ยอมรับการเป็น
ตัวแบบการพัฒนาเศรษฐกิจประเทศอ่ืน นับเป็นบทเรียนการพัฒนาที่ส�ำคัญที่มีคุณค่าต่อประเทศหลาย
ประเทศ ท่ีมีส่วนส�ำคัญส่ีส่วน ประกอบด้วย ความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว การกระจาย
รายได้อยา่ งยตุ ิธรรม และการรกั ษาเสถียรภาพทางราคา
ประสบการณ์ของ ญี่ปุ่น เกาหลใี ต้ และไตห้ วนั สะท้อนให้เห็นถึงบทบาทรัฐในการขับเคล่ือนการ
พฒั นา ท่สี ่วนหน่งึ ได้รบั แรงกระตนุ้ จากลัทธกิ ารเมืองชาตนิ ยิ ม โดยลทั ธิการเมอื งชาตินิยมไม่ได้เปน็ กรอบ
ในการก�ำหนดยุทธศาสตร์ในการพัฒนาประเทศโดยตรง แต่ยุทธศาสตร์การพัฒนาของประเทศเหล่าน้ี
ถูกก�ำหนดโดย “รัฐ” โดยตรง น่ันคือบทบาทรัฐในการพัฒนาที่รัฐปรับบทบาทในการ “น�ำ” การพัฒนา
เพ่ือหลุดพ้นจากความเป็นประเทศท่ีพัฒนาทีหลังและก้าวทันประเทศท่ีพัฒนาแล้ว ซึ่งสะท้อนให้เห็นการ
เสือ่ มคลายของ “ลัทธกิ ารเมอื ง” ในฐานะทีเ่ ปน็ กรอบในการกำ� หนดทิศทางการพัฒนาของรัฐ มาสู่ “การ
แสดงบทบาทของรัฐ โดยตวั ของรฐั เอง” ในฐานะทเี่ ป็นผกู้ �ำหนดทศิ ทางการพัฒนา ซ่งึ ทศิ ทางการพฒั นา
น้ันด�ำเนินไปอย่างไมแ่ ปลกแยกจากลัทธิเศรษฐกิจทุนนิยม ซึ่งเปน็ ลัทธเิ ศรษฐกิจที่มีอิทธิพลอยูใ่ นปจั จบุ นั
กิจกรรม 15.2.1
บทบาทรฐั ในการพฒั นาประเทศของญ่ีปุ่น เกาหลใี ต้ และไต้หวันมีลกั ษณะอยา่ งไร
แนวตอบกิจกรรม 15.2.1
บทบาทรัฐในการพัฒนาประเทศของญ่ีปุ่น เกาหลีใต้ และไต้หวันมีลักษณะเป็นรัฐขับเคล่ือนการ
พฒั นา (developmental state) โดยองคป์ ระกอบและเงอ่ื นไขของการขบั เคลอื่ นการพฒั นาทปี่ ระสบความ
ส�ำเร็จมีด้วยกันสามประการได้แก่ ประการแรก ระบบราชการที่มีความสามารถและท�ำงานเป็นอิสระจาก
อิทธิพลของฝ่ายการเมืองและกลุ่มผลประโยชน์ และสามารถก�ำหนดนโยบายได้ตามหลักเหตุและผลเชิง
เทคนคิ ประการทสี่ อง การมโี ครงสรา้ งเชงิ สถาบนั ทส่ี รา้ งความเชอื่ มโยงประสานการทำ� งานในหมตู่ วั แสดง
ทเ่ี กยี่ วขอ้ งได้ ไมว่ า่ จะเปน็ ฝา่ ยการเมอื ง ระบบราชการ หรอื ภาคธรุ กจิ เอกชน ประการทสี่ าม การแทรกแซง
ของรัฐมักจะมีลักษณะ “การแทรกแซงท่ีสอดคล้องกับตลาด” และเป็นการแทรกแซงท่ีตั้งเง่ือนไขหรือ
เปา้ หมายให้เอกชนด�ำเนนิ การตาม
