Page 35 - ลัทธิการเมืองและยุทธศาสตร์ในการพัฒนา

ลทั ธิการเมือง ยทุ ธศาสตร์ในการพฒั นา และบทบาทรัฐในการพัฒนา 15-25
ส�ำหรับองค์กรที่มีบทบาทส�ำคัญในการพัฒนา ประธานาธิบดีปักจองฮีได้ต้ังหน่วยงานด้านการ
วางแผน และหน่วยงานทเ่ี ปน็ ฝา่ ยปฏิบตั ิ โดยการสรรหาบคุ คลทม่ี ีความรู้และความสามารถ ซงึ่ สำ� เร็จการ
ศกึ ษาและผา่ นการอบรม ในฐานะทจ่ี ะเปน็ ทง้ั ผเู้ ชยี่ วชาญและผปู้ ฏบิ ตั งิ าน (technocrats) เพอ่ื บรรจใุ นคณะ
กรรมการวางแผนเศรษฐกิจ (Economic Planning Board: EPB) กระทรวงการค้าและอุตสาหกรรม
(Ministry of Commerce and Industry) และกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (Ministry of
Science of Technology) อันเป็นหน่วยงานที่ต้ังขึ้นในช่วงต้นทศวรรษท่ี 1960 ส�ำหรับคณะกรรมการ
วางแผนเศรษฐกจิ ถอื วา่ เปน็ องคก์ รสำ� คญั ในการบรหิ ารนโยบายการพฒั นาเศรษฐกจิ ทเี่ นน้ ดา้ นอตุ สาหกรรม
ในเวลาตอ่ มา เน่อื งจากคณะกรรมการนีม้ ีอ�ำนาจในการใหห้ น่วยราชการหรอื องค์กรอนื่ ถอื ปฏบิ ัติตามการ
ตัดสินใจหรือการวินิจฉัย โดยไม่สามารถขัดขวาง ถ่วงเวลาหรือละเลยได้ ดังน้ันเม่ือมองในเชิงการน�ำ
นโยบายไปปฏบิ ตั ิ ย่อมสามารถตดั ประเด็นปัญหาความขดั แยง้ ระหว่างหนว่ ยงานได้
นอกจากการจดั ตง้ั องคก์ รและหนว่ ยงาน ทท่ี ำ� หนา้ ทใ่ี หค้ ำ� ปรกึ ษา กำ� หนดทศิ ทางการพฒั นา และ
การน�ำนโยบายไปปฏิบัติแล้ว ประธานาธิบดีปักจองฮียังมีเป้าหมายในการเข้าไปควบคุมกลุ่มธุรกิจขนาด
ใหญห่ รอื แชบอล ซง่ึ มรี ากฐานมาจากธรุ กจิ ของครอบครวั และตอ่ มาไดข้ ยายกจิ การไปครอบคลมุ สาขาการ
ผลิตและบริการอ่ืนๆ โดยเจตนารมณ์ของผู้น�ำเกาหลีใต้ในเบ้ืองแรกเชื่อว่า การพัฒนาเศรษฐกิจและการ
พัฒนาประเทศอาจไม่บรรลุเป้าหมายตามท่ีก�ำหนดไว้ ถ้าไม่ได้รับการสนับสนุนจากบรรดากลุ่มธุรกิจ
ดงั นน้ั รฐั บาลจึงจ�ำเปน็ ตอ้ งก�ำหนดมาตรการหรือกลยุทธ์ เพือ่ ให้บรรดากลมุ่ ธุรกจิ มาอยูภ่ ายใตก้ ารควบคุม
เพื่อใหส้ ามารถตอบสนองนโยบายของรฐั บาลได้
แผนการควบคุมกลุ่มธุรกิจ ท้ังเพ่ือหลักประกันในการตอบสนองนโยบาย และเพ่ือป้องกันการ
ท้าทายอ�ำนาจของรัฐบาล การก�ำหนดให้กลุ่มธุรกิจลงทุนในสาขาใหม่ซึ่งแตกต่างไปจากเดิมท่ีกลุ่มธุรกิจ
ลงทุนอยู่ จึงเสมอื นเปน็ การบังคับทั้งทางตรงและทางอ้อม ทเ่ี จา้ ของกลุ่มธุรกจิ ต้องแสวงหาล่ทู างดา้ นการ
ตลาด แนวคิดและเทคโนโลยีใหม่ เพื่อการลงทุนในสาขาที่ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนให้อยู่รอดและมี
กำ� ไร จึงนับเปน็ ส่ิงทา้ ทายส�ำหรับเจ้าของกลุม่ ธุรกจิ
แนวทางการพฒั นาทถี่ กู ชนี้ ำ� โดยรฐั ซง่ึ ประธานาธบิ ดปี กั จองฮยี งั ยดึ ถอื เปน็ แนวทาง ภายหลงั การ
ดำ� รงตำ� แหนง่ ผนู้ ำ� เกาหลใี ตเ้ มอื่ ค.ศ. 1962 นน้ั ในสว่ นมาตรการทใ่ี ชต้ อ่ กลมุ่ ธรุ กจิ มไิ ดเ้ ปน็ ในลกั ษณะบงั คบั
หรือพระเดชแต่เพียงอย่างเดียว แต่ยังมีลักษณะเอ้ือประโยชน์หรือพระคุณด้วย กล่าวคือ รัฐบาลได้ให้
หลกั ประกนั ในด้านสินเช่อื และยงั มกี ารใชม้ าตรการดา้ นภาษเี ปน็ แรงจูงใจดว้ ย
ตามแผนพัฒนาห้าปีฉบับท่ีสอง ระหว่าง ค.ศ. 1967-1971 เป้าหมายส�ำคัญของแผนเน้นที่การ
สรา้ งความทนั สมยั ใหก้ บั โครงสร้างอตุ สาหกรรม และการสง่ เสริมการพัฒนาเศรษฐกจิ แบบพ่งึ ตนเองอยา่ ง
ยงั่ ยนื ในชว่ งนรี้ ฐั บาลเกาหลใี ตก้ ำ� หนดใหม้ นี คิ มอตุ สาหกรรมเพอ่ื การสง่ ออก (export industrial estates)
เม่ือพิจารณาโดยภาพรวมถึงนโยบายและกิจกรรมที่รัฐบาลด�ำเนินการ ตามแผนพัฒนาฉบับที่สอง ต้อง
ถือว่าตอบสนองต่อนโยบายส่งเสริมการส่งออก ดังการปรับปรุงกระบวนการส่งสินค้าออก และการสร้าง
ความแข็งแกร่งในด้านการแข่งขันในตลาดโลก ส่วนการพัฒนาเพื่อน�ำไปสู่การเป็นประเทศอุตสาหกรรม
รัฐบาลสนับสนุนให้ก่อต้ังและลงทุนในอุตสาหกรรมเคมี (chemical industry) เพ่ือให้ได้วัตถุดิบส�ำหรับ
อุตสาหกรรมเส้นใยสังเคราะห์และอุตสาหกรรมเหล็ก อันจะเป็นปัจจัยสนับสนุนอุตสาหกรรมด้านอ่ืนๆ