Page 44 - ลัทธิการเมืองและยุทธศาสตร์ในการพัฒนา

15-34 ลัทธิการเมอื งและยทุ ธศาสตรใ์ นการพฒั นา
โครงสร้างทางการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมให้เป็นไปในแนวทางทุนนิยมมากขึ้น อีกท้ัง
ร่วมมือกับนานาประเทศนอกกลุ่มประเทศคอมมิวนิสต์เดิม เมื่อประเทศแม่ปรับเปล่ียนนโยบายทางการ
เมอื งและทางเศรษฐกจิ เวียดนามจึงหนั กลบั มาทบทวนนโยบายของตนด้วยเชน่ กัน ทงั้ เพราะชว่ งเวลานนั้
เวียดนามเองก็พึ่งพิงสหภาพโซเวียตอย่างมาก และเพราะเหตุความวุ่นวายท่ีเกิดข้ึนในจีนและยุโรป
ตะวนั ออกใน ค.ศ. 1989

จนกระทงั่ ถงึ การประชุมพรรคคอมมิวนิสต์ครงั้ ที่ 6 ใน ค.ศ. 1986 เวียดนามจึงไดเ้ จรญิ รอยตาม
นโยบายกลาสนอสด์และเปเรสตรอยกา้ ของสหภาพโซเวียต โดยพรรคตดั สินใจทจ่ี ะดำ� เนินโครงการปฏริ ปู
เศรษฐกจิ สงั คมของประเทศอยา่ งขนานใหญท่ ีเ่ รียกวา่ “โด๋ยเม้ย” ภายใตผ้ ้นู ำ� คนใหม่อยา่ งเหวยี นวนั ลิงห์
(Nguyễn Văn Linh) ซงึ่ ระบบเศรษฐกจิ ใหมเ่ รม่ิ ใน ค.ศ. 1989 เพอื่ สนบั สนนุ ใหช้ าวเวยี ดนามทำ� การเพาะ
ปลกู พืชผลบนทด่ี ินของตน ทำ� ใหผ้ ลผลติ สูงข้ึน รวมไปถึงผลผลิตภาคอุตสาหกรรมพืชผลทางการเกษตร

คำ� วา่ “โดย๋ เมย้ ” เปน็ ภาษาเวยี ดนามแปลวา่ “บรู ณะหรอื ดำ� เนนิ การใหม”่ เปน็ นโยบายเศรษฐกจิ
ของเวียดนามที่เสนอโดยเหวียนวันลิงห์ ด้วยการเน้นตลาดเสรีแต่ใช้ระบบการเมืองแบบสังคมนิยม
นโยบายน้ไี ด้เสนอในทป่ี ระชุมสภาแห่งชาตคิ ร้ังท่ี 6 ค.ศ. 1986 และครัง้ ที่ 7 ค.ศ. 1991 การเสนอนโยบาย
น้ีเกิดจากความล้มเหลวของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเวียดนามท่ีไม่สามารถท�ำให้เศรษฐกิจของเวียดนามดี
ขน้ึ นโยบายนมี้ จี ดุ ทตี่ า่ งจากเปเรสตรอยกาของสหภาพโซเวยี ตในประเดน็ การปรบั โครงสรา้ งใหม่ นโยบาย
โด๋ยเม้ยท่ีเป็นรูปธรรมนั้นปรากฏอยู่ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจ ฉบับที่ 4 (ค.ศ. 1986-1990) โดยเป็นการ
วางแผนโดยรฐั มงุ่ เนน้ การผลติ ในภาคเกษตรกรรมและการสง่ เสรมิ อตุ สาหกรรมทเี่ ปน็ กจิ การของรฐั (State
Owned Enterprise) แต่มุ่งเน้นภาคเกษตรกรรมมากกว่าภาคอุตสาหกรรม มีการปรับปรุงความคิด
สงั คมนยิ มใหเ้ ปน็ เพยี งการเมอื งเพอื่ ไมใ่ หเ้ ปน็ อปุ สรรคต์ อ่ ระบบเศรษฐกจิ ทใี่ ชก้ ลไกตลาด มกี ารขยายความ
สมั พนั ธท์ างเศรษฐกจิ ทใี่ ชก้ ลไกตลาด ขยายความสมั พนั ธท์ างเศรษฐกจิ ระหวา่ งประเทศ โดยพยายามเขา้ ไป
อยู่ในกลุ่มความร่วมมือระดับภูมิภาคอย่าง ASEAN และเพ่ิมความใส่ใจกับปัญหาการว่างงานและความ
ยากจน การใช้มาตรการเปิดเสรีต่างๆ จึงท�ำให้เวียดนามพัฒนามากยิ่งขึ้นและมีนักลงทุนจากต่างชาติ
เขา้ มาดำ� เนนิ ธรุ กจิ มากขน้ึ จนสดุ ทา้ ยระบบการผลติ แบบรวมศนู ยล์ ม่ สลายลงจากมตวิ นั ที่ 10 เมษายน ค.ศ.
1988 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเวียดนามท่ียกเลิกบทบาทของสหกรณ์ในการบริหารและดูแลผลผลิต
ทางการเกษตรและการลม่ สลายของระบบนารวมไดท้ �ำให้รฐั บาลยอมรบั ตามความคดิ ทนุ นยิ ม

กิจกรรม 15.2.2
จงอธบิ ายบทบาทรัฐในการกำ� หนดยทุ ธศาสตรก์ ารพัฒนาประเทศสงิ คโปรม์ าพอสังเขป

แนวตอบกิจกรรม 15.2.2
สิงคโปร์หลังจากได้รับเอกราช ลัทธิชาตินิยมมีบทบาทอย่างมากในการก�ำหนดยุทธศาสตร์การ

พัฒนาประเทศในชว่ งแรก ท่ีรัฐมีบทบาทนำ� ในทางเศรษฐกจิ เกิดระบบอุตสาหกรรมโดยรฐั แมว้ ่าในระยะ
เวลาต่อมา นายลีกวนยูเร่ิมต้องปรับเปล่ียนยุทธศาสตร์การพัฒนาแบบสังคมนิยมมาเป็นแบบกลไกตลาด