Page 62 - การพัฒนาเด็กปฐมวัยด้านภาษา
P. 62
5-52 การพฒั นาเดก็ ปฐมวยั ดา้ นภาษา
2. หนั หนงั สอื ออกจากตวั เพอื่ ใหเ้ ดก็ มองเหน็ ภาพในหนงั สอื ไดอ้ ยา่ งชดั เจน หรอื ครอู าจหนั หนงั สอื
เขา้ หาตวั เพอ่ื อา่ นตวั อกั ษร แลว้ คอ่ ยหนั หนงั สอื ออกไปใหเ้ ดก็ ดภู าพ การใหเ้ ดก็ เหน็ ภาพมคี วามสำ� คญั มาก
เน่ืองจากหนังสือภาพท่ีดี ภาพและค�ำจะต่อเนื่องกลมกลืนกัน เด็กควรได้ฟังเร่ืองพร้อมดูภาพ เพ่ือสร้าง
ความหมายจากเรื่องไดอ้ ย่างสมบูรณ์
3. ใชจ้ งั หวะในการอา่ นใหเ้ หมาะสมกบั เรอื่ ง หลงั จากแนะนำ� หนงั สอื อา่ นออกเสยี ง ใหค้ วามสำ� คญั
กบั ความหมายของเรอื่ ง ครอู าจใชจ้ งั หวะในการอา่ นใหเ้ หมาะสมกบั เรอ่ื ง หรอื ใชเ้ สยี งตวั ละครทห่ี ลากหลาย
เพมิ่ เสยี งประกอบเพอ่ื ใหน้ า่ สนใจ ครคู วรเรม่ิ อา่ นดว้ ยเสยี งปกตแิ ละนมุ่ นวล เพอ่ื ทส่ี ามารถอา่ นในเสยี งและ
จงั หวะทต่ี น่ื เตน้ ขนึ้ ตามเรอื่ งได้ ครอู าจอา่ นดว้ ยนา้ํ เสยี งปกติ และใหเ้ ดก็ จนิ ตนาการถงึ อารมณข์ องเรอ่ื งดว้ ย
ตนเองได้ ขึ้นอยกู่ ับจดุ ประสงค์ และความเหมาะสมกับเน้ือหาในหนงั สือ
4. ใชก้ ารเคล่อื นไหวร่างกาย และสหี นา้ ช่วยใหเ้ ด็กเขา้ ใจเนอ้ื เรือ่ งมากขนึ้ ได้
5. สบตาเด็กอย่างสมํ่าเสมอ เพ่ือดูปฏิกิริยาของเด็ก และสังเกตว่าเด็กเข้าใจเรื่องที่อ่านหรือไม่
หรอื จ�ำเปน็ ตอ้ งอธบิ ายสว่ นใดเพม่ิ เตมิ การสบตาเดก็ ชว่ ยใหค้ รสู ามารถคมุ ชนั้ เรยี นไดอ้ ยา่ งมปี ระสทิ ธภิ าพ
มากขึ้น
6. อา่ นออกเสยี งตง้ั แตต่ น้ จนจบโดยไมข่ ดั จงั หวะ ยงิ่ ครอู ธบิ ายเรอื่ งหรอื ขดั จงั หวะเรอื่ งมากเทา่ ใด
ยง่ิ ทำ� ให้เด็กเสยี อรรถรสในการอ่าน ดังน้นั ครูจึงควรอธิบายเฉพาะเท่าท่ีจ�ำเปน็ ถ้าเดก็ แสดงความคิดเหน็
ครคู วรรบั รใู้ หเ้ ร็วและอ่านเรือ่ งต่อไป ครูควรหยดุ อธบิ ายเพ่ือปอ้ งกนั เดก็ เขา้ ใจผิด หรอื สบั สนในเรอ่ื งที่อ่าน
หรือเม่ือเด็กแสดงให้เห็นว่าไม่เข้าใจเท่าน้ัน แต่ถ้าหากมีภาพประกอบท่ีส�ำคัญซ่ึงควรดูอย่างละเอียด ครู
ควรใช้เวลาให้เดก็ ได้ดภู าพนนั้
7. หยดุ เพอื่ อธบิ ายเมอ่ื จำ� เปน็ หนงั สอื บางประเภท เชน่ หนงั สอื ความคดิ รวบยอด หนงั สอื สารคดี
หนงั สอื ทตี่ อ้ งการใหเ้ ดก็ มสี ว่ นรว่ ม ครตู อ้ งขดั จงั หวะเรอ่ื งและหยดุ เพอ่ื อธบิ าย หรอื ใหเ้ ดก็ แสดงความคดิ เหน็
ท่ีสอดคลอ้ งกบั เร่ือง
8. ควรอา่ นหนงั สอื เรอื่ งเดมิ ๆ ทเ่ี ดก็ ชอบฟงั ซาํ้ ๆ เพราะการอา่ นหนงั สอื เรอื่ งเดมิ ทเ่ี ดก็ ชอบฟงั ซา้ํ
มคี วามส�ำคญั เทยี บเทา่ กับการอ่านหนงั สอื เรือ่ งใหม่ (Kiefer & Tyson, 2014, p. 320)
โดยสรุป การใช้หนังสืออา่ นออกเสียงใหเ้ ด็กฟงั น้นั ครคู วรเลอื กต�ำแหน่งในการน่งั ให้ใกล้กบั เดก็
หนั หนงั สอื ออกจากตวั เพื่อให้เด็กมองเห็นภาพในหนังสอื ได้อยา่ งชัดเจน ใช้จังหวะในการอ่านให้เหมาะสม
กบั เรื่อง ใช้การเคลอ่ื นไหวรา่ งกาย และสีหนา้ ชว่ ยใหเ้ ดก็ เข้าใจเนือ้ เรื่องมากขึ้น สบตาเดก็ อยา่ งสม่ําเสมอ
ไมข่ ดั จังหวะโดยไมจ่ ำ� เป็น และหยดุ เพือ่ อธบิ ายเมอ่ื จ�ำเปน็
การใช้หนงั สือทค่ี ดั เลือกมาเพื่อพฒั นาภาษาของเด็กปฐมวยั ในการฟัง พดู อา่ นและเขยี นน้ัน ครู
อาจอา่ นออกเสยี งใหเ้ ดก็ ฟงั โดยการอา่ นหนงั สอื หรอื เลา่ หนงั สอื การอา่ นหรอื เลา่ ใหเ้ ดก็ ฟงั โดยทวั่ ไปมคี วาม
แตกตา่ งกัน เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ชดั เจน ผู้เขียนขอนำ� เสนอความแตกตา่ ง (Lynch-Brown & Tom-
linson, 1999, pp. 286-275; นฤมล เนยี นหอม, 2555, น. 6-8) ดงั ตารางที่ 5.5
