Page 63 - ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารการศึกษา หน่วยที่ 6
P. 63

การตัดสินใจและการสั่งการ 6-53

       แต่​ถ้า​จุด​มุ่ง​หมาย​ของ​การ​ให้​บุคลากร​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​การ​ตัดสิน​ใจ​เป็น​ไป​เพื่อ​การ​ปรับปรุง​คุณภาพ​
ของ​การ​ตัดสิน​ใจ​แล้ว ก็​ควร​ที่​จะ​ให้​บุคลากร​เข้า​มา​มี​ส่วน​ร่วม​ตั้งแต่​ต้น โดย​ผู้​บริหาร​ควร​เน้น​กระบวนการ​
แก้​ปัญหา​มากกว่าก​ าร​ระบุ​วิธี​การ​แก้​ปัญหา (solution) กรณีด​ ัง​กล่าวม​ ี​ผล​การ​วิจัย​ที่​ชี้​วัด​ว่า การต​ ัดสิน​ใจ​ที่​
มี​คุณภาพ​สูง​มัก​จะ​ได้​มา​จาก​กลุ่ม​ตัดสิน​ใจ​ที่​ผู้​บริหาร​วาง​ตน​เป็นก​ลาง ไม่​เข้าไป​ประเมิน​และ​วิจารณ์​ความ​
คิดเ​ห็น​ของ​ที่​ประชุม รวมท​ ั้งห​ ลีกเ​ลี่ยงก​ าร​แสดงค​ วามป​ ระหลาด​ใจใ​น​แนว​คิด​แปลกๆ ที่​มี​ผู้เ​สนอ (Argyris,
1966, Bridges and Doyle, 1968) ผู้​บริหารค​ วรท​ ำ�​หน้าที่ก​ ่อใ​ห้เ​กิดก​ าร​แสดง​ความ​คิด​เห็น​อย่างอ​ ิสระ และ​
ให้​เป็นการป​ ระชุม​ที่ม​ ีก​ าร​สื่อสาร​แบบเ​ปิด

       อย่างไร​ก็​ดี ตัว​แบบ​การ​ตัดสิน​ใจ​แบบ​มี​ส่วน​ร่วม​ของ​บุคลากร​นี้​มิใช่​เป็น​สิ่ง​ที่​จะ​นำ�​มา​ใช้​แก้​ปัญหา
และ​ไม่​อาจ​นำ�​มา​เป็น​เครื่อง​สะท้อน​แนวคิด​และ​แนว​ปฏิบัติ​ใน​การ​บริหาร​ได้​ทั่วไป​หมด การ​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​
การ​ตัดสินใจ​เป็น​แต่​เพียง​ให้​แนวทาง​ว่า​เมื่อ​ใด​ผู้​บริหาร​และ​บุคลากร​ถึง​จะ​ร่วม​กัน​ตัดสิน​ใจ และ​พิจารณา​
ประสิทธิผล​ของ​การ​ตัดสิน​ใจ​ดัง​กล่าว​ได้​จาก​คุณภาพ​ของ​การ​ตัดสิน​ใจ และ​การ​ยอมรับ​การ​ตัดสิน​ใจ​ของ​ผู้​
ใต้​บังคับบ​ ัญชา​ใน​การ​ปฏิบัติ​ตาม​การต​ ัดสิน​ใจ​นั้น (Hoy and Miskel, 1991: 333)

เรอื่ งท​ ่ี 6.4.3 การว​ จิ ยั เ​ก่ยี วก​ บั ก​ ารต​ ดั สิน​ใจ​ของ​ผู้บ​ ริหารก​ าร​ศกึ ษา

       	
       ได้ม​ ีก​ ารว​ ิจัยเ​กี่ยวก​ ับก​ ารต​ ัดสินใ​จข​ องผ​ ู้บ​ ริหารก​ ารศ​ ึกษาอ​ ยู่เ​ป็นจ​ ำ�นวนม​ ากใ​นต​ ่างป​ ระเทศ สำ�หรับ​
ในป​ ระเทศไทยย​ งั ไ​มพ​่ บง​ านว​ จิ ยั เ​กีย่ วก​ ับเ​รือ่ งน​ ี้ ฉะนัน้ ใ​นเ​อกสารก​ ารส​ อนต​ อ่ ไ​ปน​ ีจ้​ ะน​ ำ�​ผลก​ ารว​ จิ ยั บ​ างส​ ่วนม​ า​
เสนอ เพื่อใ​ห้น​ ักศึกษา​ได้ท​ ราบ​สถานภาพ​ของ​การ​ศึกษา​เรื่อง การต​ ัดสิน​ใจ​ทางการศ​ ึกษาท​ ี่เ​ป็นอ​ ยู่​ใน​ปัจจุบัน
โดย​การ​วิจัย​ส่วน​ใหญ่​จะ​เป็น​เรื่อง​เกี่ยว​กับ​การ​ตัดสิน​ใจ​แบบ​มี​ส่วน​ร่วม นอกจาก​นั้น เป็น​เรื่อง​เกี่ยว​กับ​
ประสิทธิภาพ​ของผ​ ู้​บริหาร​ในก​ าร​ตัดสิน​ใจ เรื่อง​ที่ผ​ ู้บ​ ริหาร​ตัดสินใ​จแ​ ละ​พื้นฐ​ าน​ที่​ผู้​บริหาร​ใช้ใ​นก​ าร​ตัดสิน​ใจ

1. การว​ จิ ัย​เก่ยี ว​กับก​ าร​ตดั สนิ ใ​จ​แบบม​ ​สี ว่ น​รว่ ม

       การเ​ปิดโ​อกาสใ​ห้บ​ ุคลากรม​ ีส​ ่วนร​ ่วมใ​นก​ ารต​ ัดสินใ​จ ได้ส​ ่งผ​ ลใ​ห้น​ ักว​ ิจัยจ​ ำ�นวนม​ ากท​ ำ�การว​ ิจัยเ​ชิง​
ทดลอง​เกี่ยวก​ ับ​การต​ ัดสิน​ใจ เช่น ชาร์​มา (Shama, 1955) เกสท​ ์ (Guest, 1960) วร​ ูม (Vroom, 1960) ดริส​
โคล​ล์ (Driscoll, 1978) ฮอย และ​คณะ (Hoy and the others, 1977) โมฮ์ร​แมน​และ​คณะ (Mohrman
and the others, 1978) มูน (Moon, 1983) อิมเ​บอร์ (Imber, 1983) คอนเ​วย์ (Conway, 1984) ฯลฯ ซึ่ง​
ผลก​ าร​วิจัยส​ รุป​ได้​ดังต​ ่อ​ไป​นี้

       1) 	โอกาส​ที่​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​การ​กำ�หนด​นโยบาย​เป็น​ปัจจัย​สำ�คัญ​ใน​การ​สร้าง​ขวัญ​ของ​ครู​และ​ความ​
กระตือรือร้นข​ อง​โรงเรียน
   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68