Page 23 - การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ภาษาไทย
P. 23

กลวิธีเพื่อการเรียนการสอนการฟังในระดับประถมศึกษา 4-13

เรือ่ งที่ 4.1.3 องคป์ ระกอบที่เกย่ี วข้องกบั กระบวนการในการฟงั

       ในการฝกึ ทกั ษะการฟงั ใหแ้ กผ่ ูเ้ รยี น ผูส้ อนตอ้ งศกึ ษาองคป์ ระกอบทีเ่ กีย่ วขอ้ งกบั กระบวนการในการ
ฟงั ซงึ่ จะสง่ ผลตอ่ การพฒั นาทกั ษะการฟงั ของผเู้ รยี น ทงั้ นเี้ พอื่ จะไดจ้ ดั สภาพแวดลอ้ มใหห้ อ้ งเรยี น จดั กจิ กรรม
การเรียนการสอน สื่อการเรียนการสอน ตลอดจนปัจจัยอื่นๆ ที่มีผลต่อการฟังของนักเรียนให้เหมาะสม
เพื่อให้การฝึกทักษะการฟังได้ผลดีตามที่ตั้งวัตถุประสงค์ไว้

       เรื่ององค์ประกอบที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการในการฟัง มีนักการศึกษาและนักจิตวิทยาที่ศึกษาใน
เรือ่ งนีไ้ ดเ้ สนอความคดิ ไวส้ รปุ ไดเ้ ปน็ 2 ลกั ษณะ คอื ลกั ษณะที่ 1 องคป์ ระกอบทีพ่ จิ ารณาจากปจั จยั ภายนอก
และลักษณะที่ 2 องค์ประกอบที่พิจารณาจากปัจจัยภายใน

       1. 	ลักษณะที่ 1 องค์ประกอบที่พิจารณาจากปัจจัยภายนอก เป็นองค์ประกอบที่จะช่วยส่งเสริม
สนับสนุนให้กระบวนการพัฒนาทักษะการฟังของบุคคลให้มีประสิทธิภาพ ประกอบด้วยความรู้ความเข้าใจ
ในประเด็นต่างๆ ต่อไปนี้

            1.1 	สิ่งเร้าภายนอก คือเสียงพูดหรือเสียงอ่านของบุคคลโดยตรง หรือโดยการบันทึกไว้ใน
สื่ออิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ อันมีข้อมูลเนื้อหาสาระที่ต้องการส่งสารไปยังผู้ฟัง สิ่งเร้าคือเสียงดังกล่าวเหล่านี้
ต้องคำ�นึงถึงคุณภาพของเสียง ความเข้มของเสียง ระดับสูงตํ่าของเสียง ความดังความเบาของเสียง ความ
ช้าความเร็วของเสียง รวมทั้งระดับของภาษาถ้อยคำ�ที่ใช้พูดหรืออ่าน ซึ่งขึ้นอยู่กับความรู้ความสามารถและ
ทักษะของผู้พูดและหรือผู้อ่านที่เปล่งเสียงนั้น หากเสียงที่เป็นสิ่งเร้าจากภายนอกมีคุณภาพดี จะนำ�ไปสู่ความ
สนใจและความตัง้ ใจในการฟงั ของบคุ คล โดยเฉพาะผูเ้ รยี นระดบั ประถมศกึ ษาซึง่ จะสง่ ผลดใี นการเรยี นรูจ้ าก
การฟังของผู้เรียนได้เป็นอย่างดีต่อไป

            1.2 	อวัยวะสัมผัสที่ใช้เพื่อการฟัง คือหูหรือโสตประสาทซึ่งนับว่าเป็นอวัยวะที่สำ�คัญต่อ
การฟังเป็นอย่างยิ่ง บุคคลที่มีความปกติของหูและโสตประสาท จะมีโอกาสใช้อวัยวะสัมผัสนี้ในการฟังให้
เกิดประโยชน์ตามวัตถุประสงค์ของการฟังได้อย่างเต็มที่ ซึ่งต้องดูแลรักษาและใช้หูและโสตประสาทอย่าง
ระมัดระวังมาตั้งแต่เกิด เพราะถ้าหูและโสตประสาทพิการแต่กำ�เนิดหรือเกิดจากอุบัติเหตุต่างๆ ในภายหลัง
บุคคลก็ไม่อาจรับรู้เสียงหรือเข้าใจความหมายของเสียงที่ได้ยินได้ ผู้สอนผู้เรียนในระดับปฐมวัยและระดับ
ประถมศึกษา จึงควรมีความรู้เรื่องของความผิดปกติในการได้ยินหรือการฟังของผู้เรียนด้วย เพื่อจะได้
สามารถช่วยแก้ไขปัญหาต่างๆ ให้แก่ผู้เรียนได้ ซึ่งผู้สอนอาจศึกษาค้นคว้าความรู้ดังกล่าวจากแหล่งความรู้
ต่างๆ ด้วยตนเองหรือสอบถามจากผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางทางการได้ยินจากหน่วยงานสาธารณสุขต่างๆ ได้

            1.3 	ประสบการณ์เดิมของบุคคล จะส่งผลต่อการรับรู้และความเข้าใจ กล่าวคือถ้าผู้ฟังมี
ความรู้และประสบการณ์เดิมที่ใกล้เคียงกับเรื่องที่ฟัง ผู้ฟังจะสามารถเชื่อมโยงความรู้ใหม่กับความรู้เดิมเข้า
ดว้ ยกนั จนเขา้ ใจเรือ่ งทีฟ่ งั ไดด้ แี ละน�ำ ไปสูก่ ารสรปุ เรือ่ งราวไดด้ อี กี ดว้ ย เชน่ ผูเ้ รยี นทีเ่ คยไปเทีย่ วตา่ งประเทศ
เมื่อฟังเรื่องเกี่ยวกับการโดยสารด้วยเครื่องบินก็จะเข้าใจได้ง่าย เพราะเกิดภาพขึ้นในใจได้ชัดเจนกว่า ผู้เรียน
ที่ไม่เคยโดยสารด้วยเครื่องบิน เป็นต้น
   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28