Page 52 - การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ภาษาไทย
P. 52

4-42 การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ภาษาไทย

การวัดผลและประเมินผล

         วธิ ีการวัด                  เครื่องมือวัด           การประเมินผล
                              1. 	 แบบสังเกตพฤติกรรม
1. 	 สังเกตพฤติกรรมการเรียน  	 การเรียน               * เกณฑ์ขั้นตํ่า
   จากการตอบคำ�ถาม และการ                              ไม่น้อยกว่า ร้อยละ 55
   มีส่วนร่วมในกิจกรรมในชั้น  2. ใบงาน
   เรียน

2. 	 ตรวจงานจากการทำ�ใบงาน

สื่อการเรียนรู้	  1. 	หนังสือเรียน วรรณคดีลำ�นำ� ชั้น ป.3
	                 2. 	แผ่นซีดี เสียงการเล่านิทาน เรื่อง เด็กเลี้ยงแกะ
	                 3. 	บัตรคำ�ศัพท์

            2.2 	การฟังเพื่อการวิเคราะห์ เป็นความสามารถในการฟังที่ซับซ้อนขึ้นจากระดับพื้นฐานอีก
ขั้นหนึ่ง ผู้ฟังต้องใช้ความสามารถในการฟังและความคิดพิจารณาสารที่ฟังมากกว่าการฟังเพื่อความเข้าใจ

            การวิเคราะห์เป็นพฤติกรรมการคิดอย่างหนึ่ง การพัฒนาการฟังเพื่อการวิเคราะห์จึงเป็นการ
พัฒนาการคิดไปพร้อมกันด้วย โดยทั่วไปการวิเคราะห์หรือการคิดวิเคราะห์หมายถึง ความสามารถในการ
จำ�แนกแยกแยะองค์ประกอบของสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรือเรื่องใดเรื่องหนึ่ง และมองเห็นความสัมพันธ์ระหว่างองค์
ประกอบอย่างมีเหตุผล

            ด้วยเหตุที่การฟังเพื่อวิเคราะห์เป็นการฟังที่ซับซ้อน ผู้ฟังจึงต้องตั้งใจฟังมาก ไม่ว่าจะเป็นการ
วิเคราะห์เนื้อหาเรื่องราวที่ฟัง วิเคราะห์สำ�นวนภาษาที่ฟัง วิเคราะห์คำ� วิเคราะห์ประโยค วิเคราะห์รูปแบบ
การนำ�เสนอ วิเคราะห์ใจความสำ�คัญ วิเคราะห์นํ้าเสียงของผู้พูด วิเคราะห์แนวคิดที่แฝงไว้ในเรื่องที่ฟัง
วิเคราะห์ข้อเท็จจริง วิเคราะห์ความคิดเห็น จนถึงวิเคราะห์เจตนาของผู้พูด เป็นต้น

            สำ�หรับผู้เรียนระดับประถมศึกษา เมื่อศึกษาหลักสูตรทุกหลักสูตรพบว่ามีการสอนฟังเพื่อ
วิเคราะห์ดังเช่นหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 พฤติกรรมที่สื่อให้เห็นว่าเป็นการ
วิเคราะห์แบบง่ายๆ ไปสู่การวิเคราะห์ที่ยากขึ้น การวิเคราะห์แบบง่ายๆ ที่เด็กเล็กๆ พอจะปฏิบัติได้ตาม
ลำ�ดับจากง่ายไปหายาก ได้แก่ การแยกเสียงที่ฟังได้ การแยกคำ�ง่ายๆ การแยกประโยคง่ายๆ ไปสู่การแยก
ประโยคที่ซับซ้อนขึ้น เมื่อเด็กโตขึ้นอีกหน่อย พัฒนาไปสู่การแยกใจความของเรื่องที่ฟังตามลำ�ดับเหตุการณ์
และเข้าใจความสัมพันธ์ของประโยคหรือใจความที่เกี่ยวข้องเชื่อมโยงเป็นเรื่องเดียวกันได้ ไปจนถึงสามารถ
บ่งชี้ได้ว่าใจความที่แยกออกจากกันนั้นใจความใดเป็นใจความสำ�คัญที่สุด ใจความใดมีความสำ�คัญรอง
ลงมาหรอื ส�ำ คญั นอ้ ยกวา่ ถงึ ระดบั ประถมศกึ ษาปที ี่ 6 ผูเ้ รยี นควรจะมโี อกาสไดฝ้ กึ การฟงั เพือ่ การวเิ คราะหไ์ ด้
ว่าใจความใดเป็นข้อเท็จจริง ใจความใดเป็นความคิดเห็น ตลอดจนวิเคราะห์แนวคิด นํ้าเสียงและเจตนาของ
ผู้พูดที่แฝงเร้นอยู่ในข้อความเรื่องราวที่ได้ฟังเพื่อเป็นพื้นฐานสำ�หรับการเรียนต่อในระดับมัธยมศึกษา
   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57