Page 66 - การพัฒนาทักษะและประสบการณ์วิชาชีพ สำหรับผู้นำทางการศึกษา
P. 66

12-56 การพัฒนาทักษะและประสบการณ์วิชาชีพสำ�หรับผู้นำ�ทางการศึกษา

ตารางที่ 12.2 อุปสรรคในการสือ่ สาร

         ประเภทของอุปสรรค                                                  ตวั อยา่ ง
1.	 การตัดสิน
	 •	 การวิพากษ์วิจารณ์                                1.	 การตัดสิน
                                                      	 •	 ค ุณดูเกียจคร้าน แผนการจัดการเรียนรู้ของคุณก็ใช้
	 •	 การให้ฉายาและการตีตรา
	 •	 การวเิ คราะห–์ วนิ จิ ฉยั โดยทไี่ มใ่ ชก้ ารฟงั       ไม่ได้ 	
                                                      	 •	 ผมว่าอาจารย์ขาดประสบการณ์และไม่มีความรู้เลย
2.	 การเสนอทางเลือกที่ไม่เหมาะสม                      	 •	 อาจารย์ไปแสดงอารมณ์โกรธใส่เด็ก
	 •	 การสั่งการ
	 •	 การขุมขู่                                        2.	 การเสนอทางเลือกที่ไม่เหมาะสม
	 •	 การเทศนา สั่งสอน                                 	 •	 อาจารย์ต้องทำ�... อาจารย์ควรจะทำ�อย่างนี้
                                                      	 •	 ถ้าคุณไม่ทำ�อย่างนี้ คุณจะทำ�งานลำ�บากแน่
	 •	 การใช้คำ�ถามที่ไม่เหมาะสม/เชิงตำ�หนิ             	 •	 ม ันเป็นหน้าที่หรือความรับผิดชอบของอาจารย์ อาจารย์
	 •	 การแนะนำ�
	 •	 การบรรยาย/ให้โอวาท                                    ควรต้องปรับปรุงตนเอง
                                                      	 •	 ทำ�ไมอาจารย์สอนเด็กแบบนี้
3.	 ก ารไม่คำ�นึงถึงความรู้สึกของผู้รับการ           	 •	 สิ่งที่ดีที่สุดที่อาจารย์ต้องทำ� คือ...
  นิเทศ                                               	 •	 และนี่คือเหตุผลว่าทำ�ไมคุณถึงผิด...คุณตระหนักหรือ

	 •	 การพูดนอกเรื่อง                                       ไม่
	 •	 การให้การรับรอง ความมั่นใจ
	 •	 การหลีกหนี                                       3.	 การไม่คำ�นึงถึงความรู้นึกของผู้รับการนิเทศ
                                                      	
	 •	 การพูดเสียดสีเหน็บแนม                            	 •	 อาจารย์รู้หรือไม่ว่าวันนั้นเกิดอะไรขึ้นกับผม
                                                      	 •	 ถ้าคุณทำ�อย่างที่ผมว่า...รับรองได้ผล
                                                      	 •	 ผ มกำ�ลังยุ่งมาก ไม่สามารถคุยด้วยได้ เดี๋ยวค่อยกลับ

                                                           มาคุย
                                                      	 •	 คุณคิดว่าสิ่งที่คุณทำ�ดีที่สุดแล้วหรือ

ที่มา: 	ป รบั จาก Susan Sullivan and Jeffrey Glanz. (2000). Supervision that improve teaching: strategies and techniques.
     California: Corwin Press, p. 54.

       พิชิต ฤทธิ์จรูญ (2542) อธิบายถึงทักษะปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคลใช้คำ�ว่า “วาทนิเทศ” (อ่านว่า
วาทะนิเทศ) โดยกล่าวว่า วาทนิเทศเป็น ศิลปะในการใช้ถ้อยคำ�สำ�นวน คำ�พูด คำ�กล่าว หรือวาจา ให้ประทับ
ใจเพื่อการชี้แจง แนะนำ� กระตุ้น เร่งเร้า ช่วยเหลือ เอื้ออำ�นวย และประสานงานให้บุคลากรปฏิบัติพัฒนางาน
ใหไ้ ดผ้ ลดมี คี ณุ ภาพสงู สดุ โดยกลา่ ววา่ ในการใชว้ าทนเิ ทศใหย้ ดึ หลกั “SPEAKS” ซึง่ เปน็ ค�ำ ยอ่ จากค�ำ ตอ่ ไปนี้

       1. 	Sincerity (มีความบริสุทธิ์จริงใจ) การใช้วาทนิเทศที่ดีต้องใช้ด้วยความบริสุทธิ์จริงใจทั้งต่อ
บุคคลและต่องาน ไม่แสร้งทำ� เพราะจะทำ�ให้ผู้ปฏิบัติงานเกิดความรู้สึกว่า “ถูกหลอกใช้ให้ทำ�งาน”
   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71