Page 27 - หลักการและทฤษฎีการศึกษาเกี่ยวกับวิชาชีพครู
P. 27
การศึกษาเพื่อเสริมสร้างการพัฒนาท่ีย่ังยืนและแนวโน้มทางการศึกษา 5-17
2) เรง่ ปรับเปลยี่ นการจดั การศึกษาทุกระดับให้มงุ่ เน้นการพฒั นาความรู้ ทกั ษะ คา่ นยิ ม และ
มุมมองที่จะเสริมสร้างการพัฒนาท่ีย่ังยืน
3) เร่งเสริมสร้างความเข้าใจและความตระหนักของสาธารณชนให้มีความตระหนักรู้
(informed awareness) และเปน็ พลเมอื งทีม่ คี วามกระตอื รอื ร้น (active citizen) ในดา้ นการพัฒนาท่ยี งั่ ยืน
4) เร่งรัดการจัดการฝึกอบรมประชาชน รวมทั้งผู้ประกอบการ และแรงงานทุกภาคส่วน ทั้ง
ในระดับท้องถิ่น ระดับภูมิภาค และระดับชาติ ให้มีความรู้และทักษะที่จ�ำเป็นในการตัดสินใจ และการปฏิบัติ
ที่เสริมสร้างการพัฒนาที่ยั่งยืน
2. ความส�ำคญั ของการศึกษาเพือ่ การพฒั นาท่ีย่งั ยืน
แผนปฏิบัติการที่ 21 (Agenda 21) (OLSP, 1996) ขององค์การสหประชาชาติได้ระบุไว้ว่า
“การศึกษาเป็นปัจจัยส�ำคัญของการเสริมสร้างการพัฒนาท่ียั่งยืน การศึกษาในระบบและนอกระบบ
โรงเรียนจะต้องมีจุดมุ่งหมายในการเปลี่ยนทัศนคติของคนเพื่อให้มีความตระหนักในปัญหาท่ีเกิดจาก
การพัฒนา มีทักษะและพฤติกรรมที่ส่งเสริมการพัฒนาที่ย่ังยืนโดยบูรณาการในทุกรายวิชา”
ข้อความในบทท่ี 36 ของแผนปฏิบัติการท่ี 21 (OLSP, 1996) ได้กล่าวถึงการเรียนรู้เพ่ือการพัฒนา
ที่ย่ังยืนว่า ต้องเป็นส่วนส�ำคัญส่วนหน่ึงของการเรียนรู้ของพลเมืองทุกคน มีการส่งเสริมการพูดคุยและ
โต้แย้งเกี่ยวกับการพัฒนาที่ยั่งยืนระหว่างสมาชิกทุกคนในสังคม รวมทั้งเยาวชน นักการศึกษา พ่อ-แม่
ผู้ปกครองนักเรียน ผู้น�ำทางธุรกิจ ผู้น�ำแรงงาน สื่อมวลชน และนักการเมือง เพ่ือให้พลเมืองทั้งในปัจจุบัน
และอนาคตมีความรู้ ทักษะ และค่านิยมท่ีจ�ำเป็นในการสร้างสรรค์อนาคตที่มีการพัฒนาท่ียั่งยืน
ยูเนสโก (UNESCO, 1997) ระบุว่า การศึกษาเป็นความหวังท่ีดีท่ีสุดของมนุษยชาติในการบรรลุ
เป้าหมายของการพัฒนาท่ียั่งยืน แต่การศึกษาไม่ได้หมายถึงการศึกษาในระบบโรงเรียนและนอกระบบ
โรงเรยี นเทา่ นนั้ การศกึ ษามคี วามหมายรวมถงึ การศกึ ษาตามอธั ยาศยั หรอื การเรยี นรทู้ ไี่ มเ่ ปน็ ทางการทง้ั หลาย
ที่สามารถเรียนรู้ในวิถีชีวิตประจ�ำวันท้ังท่ีบ้านและชุมชนในวงกว้าง การนิยามการศึกษาในความหมายที่กว้าง
ท�ำให้เกิดการเปล่ียนแปลงที่ส�ำคัญ 2 ประการ คือ ประการแรก ขยายประชาคมนักการศึกษาให้กว้างขึ้น
นักการศกึ ษานอกจากจะหมายถงึ ครู อาจารย์ และผู้บริหารการศึกษาแล้ว ยงั หมายรวมถึงนกั พัฒนาหลกั สูตร
บุคลากรสนับสนุน นักฝึกอบรมในภาคธุรกิจอุตสาหกรรม เจ้าหน้าท่ีวางแผนสุขภาพ ผู้น�ำเยาวชน กรรมการ
สมาคมผู้ปกครอง เจ้าหน้าที่ส่ือมวลชน เป็นต้น ประการท่ีสอง ขยายประชาคมสถาบันการศึกษาให้กว้างขึ้น
องค์การระหว่างประเทศ หน่วยงานภาครัฐ สถาบัน มูลนิธิ และองค์การภาคเอกชน ในวงการธุรกิจ
อุตสาหกรรม ล้วนเป็นสถาบันที่จะมีส่วนร่วมในการท�ำให้เกิดการเรียนรู้ด้วยวิธีการอย่างใดอย่างหน่ึงและ
มีศักยภาพในการส่งเสริมการเรียนรู้เพ่ือเสริมสร้างการพัฒนาท่ีย่ังยืนได้
ใน ค.ศ. 2002 ยูเนสโก ได้ก�ำหนดให้ ค.ศ. 2005-2014 (พ.ศ. 2548-2557) เป็นทศวรรษแห่ง
สหประชาชาติว่าด้วยการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (United Nations Decade of Education for
Sustainable Development) โดยมีตัวย่อวา่ DESD (UNESCO, 2005) และมวี ิสัยทศั นว์ า่ “โลกทค่ี นทุกคน
มีโอกาสได้รับประโยชน์จากการศึกษา มีการเรียนรู้ ค่านิยม พฤติกรรม และวิถีชีวิตที่จ�ำเป็นส�ำหรับอนาคต
ท่ียั่งยืนและการเปล่ียนแปลงท่ีสร้างสรรค์”
