Page 28 - พฤติกรรมองค์การ และการจัดการการตลาด
P. 28
4-18 พฤตกิ รรมองคก์ ารและการจดั การการตลาด
พนักงานใหม่ยังเรียนรู้วัฒนธรรมองค์การจากการเข้าฝึกอบรมในหลักสูตรต่างๆ ของหน่วยงาน จากการ
เรยี นรดู้ ว้ ยตนเองโดยการสงั เกตพฤตกิ รรมของหวั หนา้ งานและหลกั เกณฑก์ ารไดค้ วามดคี วามชอบ เปน็ ตน้
ผลจากการเรียนรู้วัฒนธรรมองค์การท�ำให้พนักงานรู้ว่าตนควรมีพฤติกรรมอย่างไรในสถานการณ์ต่างๆ
ทำ� ใหส้ ามารถอยูร่ ว่ มกนั และเปน็ ทีย่ อมรับของคนอน่ื ในหน่วยงานได้
4. เป็นสิ่งท่ีสมาชิกองค์การไม่ค่อยตระหนักถึง หลังจากที่วัฒนธรรมองค์การได้ผ่านกาลเวลา
แห่งการทดสอบจนเป็นที่ยอมรับจากคนในองค์การหนึ่งแล้ว ว่าสามารถช่วยแก้ไขปัญหาหรือสนองความ
ตอ้ งการของหนว่ ยงานได้ คนในองคก์ ารกจ็ ะคดิ เชอ่ื และทำ� สงิ่ นซี้ ำ�้ แลว้ ซำ้� เลา่ เปน็ ระยะเวลานานจนกลาย
เป็นเร่ืองปกติธรรมดาไป นั่นย่อมหมายความว่าส่ิงที่คิดหรือกระท�ำนั้นกลายเป็นสามัญส�ำนึกท่ีสมาชิก
องคก์ ารกระทำ� ไปโดยอตั โนมตั ิ โดยไมไ่ ด้ค�ำนงึ ถึงการมอี ยขู่ องธรรมเนียมบรรทดั ฐานของวฒั นธรรม
5. การส่ือสารถึงวัฒนธรรมองค์การพ่ึงพาการใช้สัญลักษณ์ หมายถึง ส่ิงท่ีใช้แทนหรือ
สอื่ ความหมายถงึ อีกสง่ิ หนึง่ เชน่ นายอนุชามีรถประจ�ำต�ำแหนง่ พร้อมคนขบั มีห้องทำ� งานสว่ นตัวที่ใหญ่
โต พรอ้ มเลขานกุ ารหน้าหอ้ ง รถประจำ� ตำ� แหนง่ คนขับรถ ห้องทำ� งาน และเลขานกุ ารเป็นสัญลักษณท์ ่ี
บง่ บอกว่านายอนุชาเป็นผู้บรหิ ารระดับสูง
6. เป็นสิ่งท่ีปรับตัวเปลี่ยนแปลงได้ เป็นส่ิงท่ีไม่หยุดนิ่งสามารถปรับตัวเปล่ียนแปลงได้ตาม
สภาพแวดล้อมหรอื สถานการณ์ท่ีเปลี่ยนแปลงไป เช่น การเปลย่ี นแปลงเทคโนโลยีการผลิตในโรงงานแห่ง
หนง่ึ จากการทำ� งานดว้ ยมอื และอปุ กรณอ์ ยา่ งงา่ ยมาเปน็ การใชเ้ ครอ่ื งจกั รอตั โนมตั คิ วบคมุ ดว้ ยคอมพวิ เตอร์
ทำ� ใหว้ ฒั นธรรมในโรงงานดงั กลา่ วเปลย่ี นไป การพง่ึ พาอาศยั กนั แบบเดมิ ในหมพู่ นกั งานมนี อ้ ยลง ความผกู พนั
ในหมู่พนักงานลดลง ความภูมิใจในฝีมือเป็นความส�ำคัญของงานท่ีตนท�ำมีน้อยลงด้วยเพราะเนื้องาน
ถูกแบ่งหรือตัดทอนออกเป็นการท�ำหรือประกอบเฉพาะส่วนเท่าน้ัน เวลาในการท�ำงานถูกเร่งรัดให้ทันกับ
การทำ� งานของเครอ่ื งจกั ร ดงั นนั้ ความสมั พนั ธร์ ะหวา่ งพนกั งานจงึ เปลย่ี นจากการมนี ำ้� ใจ ชว่ ยเหลอื พง่ึ พากนั
แบบเดิมมาเป็นความสัมพันธ์แบบเครื่องจักรท่ีต้องท�ำงานแข่งกับเวลาและความซ้�ำซากหรือองค์การ
อาจมีการแยกหน่วยงานในองค์การบางส่วนออกไปตั้งเป็นบริษัทใหม่ท�ำให้วัฒนธรรมในหน่วยงานที่แยก
ออกไปนนั้ เปล่ียนแปลงไป
ระดับของวัฒนธรรมองค์การ
สนุ ทร วงศไ์ วศยวรรณ (2550) อธิบายท่มี าของวัฒนธรรมองค์การนน้ั มอี ยู่ 2 ระดับ คือ
ระดับแรก เป็นวัฒนธรรมท่ีสังเกตได้หรือท่ีมองเห็นได้ ซ่ึงดูได้จากการแต่งตัว เครื่องประดับ
เร่อื งราวที่เลา่ กัน ภาษาหรอื สญั ลกั ษณ์ทใ่ี ช้ พิธีการและการวางผังสำ� นักงาน เป็นตน้
ระดับท่ีสอง เป็นวัฒนธรรมที่เป็นแกนหรือวัฒนธรรมที่มองไม่เห็น ส่วนวัฒนธรรมที่มอง
ไม่เหน็ จะอยู่ลกึ ลงไปซง่ึ เปน็ ค่านิยมและมาตรฐานทกี่ �ำหนดพฤตกิ รรมของคนในองคก์ าร สงิ่ เหล่านไ้ี มอ่ าจ
สังเกตได้โดยตรงแต่ได้มาจากความหมายของเรื่องราวท่ีเล่ากัน ภาษา และลักษณะที่ใช้ ค่านิยมและ
มาตรฐาน สิง่ เหลา่ นเี้ ปน็ คุณค่าท่ีสมาชิกในองค์การรว่ มกันยดึ ถอื และตา่ งก็เขา้ ใจกันดี
นอกจากน้ี นักวิชาการต่างชาติ ท่ีมีการศึกษาและอธิบายระดบั ของวฒั นธรรมองคก์ ารในลกั ษณะ
คล้ายคลึงกันคือ เดนิส เอ็ม. รุสโซ (Denise M. Rousseau, 1990) ได้เสนอว่าวัฒนธรรมนั้นเกิดจาก
