Page 20 - ลักษณะภาษาไทย
P. 20

7-10 ลกั ษณะภาษาไทย

ก๋วยเต๋ียว เก้าอ้ี จับฉ่าย เกาเหลา เต้าหู้ กุ๊ย เป็นต้น 5) คายืมภาษาอังกฤษ เช่น คาว่า การ์ตูน
(cartoon) คลินิก (clinic) โลกาภิวัตน์ (globalization) หนังสือคู่มือ (handbook) โทรทัศน์
(television) เพรยี ว (slim) เป็นต้น

           นอกจากน้ียังปรากฏคายืมทมี่ าจากภาษาอ่ืนที่นอกเหนือจากคายืมภาษาดังที่กล่าวไปแล้ว
เช่น คาว่า กงสุล (consul มาจากภาษาฝร่ังเศส), กิโยตีน (guillotine มาจากภาษาฝรั่งเศส), สุกียากี้
(ซกุ ยิ ะกิ มาจากภาษาญีป่ นุ่ ) คาราเต้ (คะระเตะ มาจากภาษาญี่ป่นุ ), สบู่ (sapu มาจากภาษาโปรตุเกส),
เลหลัง (leilao มาจากภาษาโปรตุเกส) เปน็ ตน้

           การยืมคาภาษาอ่ืนมาใช้ในสังคมไทยทาให้สังคมมีคาศัพท์เพม่ิ ข้ึน เกี่ยวเนื่องกับการทไี่ ทย
ได้ เ จ ริ ญสัม พันธ ไม ต รีกับหลา ยปร ะเท ศจึงทา ให้ได้ รับภา ษาจากป ระเ ทศท่ีเจริญสัม พัน ธไมตรีด้วย
มาพรอ้ มกัน เช่น ไดร้ ับมาจากอุปกรณ์เคร่ืองใช้ อาหาร เคร่อื งดมื่ เสอ้ื ผ้า กีฬา เป็นตน้

           2.2.7 ด้านการใช้เครื่องมอื ส่ือสาร เปน็ สง่ิ อานวยความสะดวกในการรบั -ส่งขอ้ มูลซ่ึงกนั และ
กัน ทั้งน้ี ข้อมูลท่ีรับ-ส่งมานั้นย่อมเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ โดยเฉพาะอย่างย่ิงการใช้คาศัพท์ต่างๆ
รวมถึงพฤติกรรมการส่ือสารของผู้ใช้ที่ต้องการความรวดเร็ว แต่ละเลยความพิถีพิถันในการสื่อสาร เช่น
การส่งข้อมูลผ่านแอปพลิเคชันไลน์ การลงข้อความผ่านกระทู้ต่างๆ การสนทนาผ่านโปรแกรมเฟซบุ๊ก
เป็นต้น เมื่อผู้ใช้ภาษาไม่ระมัดระวังในการใช้ภาษา หรือใช้ภาษาเพ่ือสนองต่อความต้องการของตนใน
ลักษณะใดลักษณะหน่งึ ไม่ว่าจะเปน็ คาแสดงอารมณ์ในลกั ษณะท่แี ตกต่างกนั

           ผลของการใช้เครื่องมือสื่อสารสามารถทาให้เกิดคาได้หลายลักษณะ เช่น คาว่า มากกก
(มาก), มากๆๆๆ (มาก), คิดเถงิ (คิดถงึ ), คดิ เถิงงงง (คดิ ถึง), งยั (อย่างไร), งายยย (อย่างไร), จงั เยย
(จงั เลย), จจี ี (จรงิ ๆ ), ฝุดๆ (สดุ ๆ ) โกด (โกรธ), เทอว (เธอ), งอลลล (งอน), เปนราย (เป็นอะไร) เป็น
ต้น

           ขณะเดียวกัน เครื่องมือสื่อสารได้ส่งผลให้ลักษณะทางภาษาใหม่ ๆ ที่เกิดข้ึนน้ัน
แพร่กระจายไปยังผู้ใช้ภาษาหลากหลายกลุ่มมากขึ้นและเร็วข้ึนกว่าในอดีต ยกตัวอย่างเช่นคาศัพท์ท่ี
เกิดขึ้นใหม่ในภาษาเดิมจะต้องใช้เวลานานกวา่ จะแพร่กระจายและเป็นท่ีร้จู ักหรือยอมรบั จากผู้ใช้จานวน
มาก แตป่ จั จบุ ันไม่ไดเ้ ป็นเชน่ น้ันแล้ว (ภาวดี สายสวุ รรณ, 2563, ย่อหนา้ 21)

           ดังท่ีกล่าวมาแล้วข้างต้นว่า ปัจจัยการเปล่ียนแปลงของภาษามีท้ังปัจจัยภายในและปัจจัย
ภายนอก ซ่ึงทั้งสองปัจจัยส่งผลให้ภาษาเปล่ียนแปลง ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงด้านเสียง คาศัพท์
และความหมาย หรือแม้แต่ปัจจัยด้านการติดต่อค้าขาย เทคโนโลยี ศาสนาและปรัชญา การศึกษา
ความนิยม การยืมคา และการใช้เครื่องมือส่ือสาร ดังน้ัน ไม่ว่าภาษาจะเปล่ียนแปลงไปด้วยปัจจัยใด
ก็ตาม ภาษาก็ยังมปี ัจจยั ย่อยอ่นื อีกมากทมี่ อี ิทธพิ ลต่อการเปลีย่ นแปลงของภาษา
   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25